Vandaag een gastblog van Ilse van Broekhoven, het masterbrein achter @bujoboutique. Ik ontving een tijdje geleden haar like-journals zodat ik kon testen of ze een goed alternatief zijn voor wie liever niet in de Bijbel journalt, of wie als beginnende tekenaar nog baat kan hebben bij de typische dotjes… Al zijn de journals bij uitstek uiteraard geschikt om in te journalen 🤗
Hoe één notitieboek al je hobby’s verbindt …
Ilse vertelt: Mijn bullet journal verhaal begon niet met keurige spreads of pastelkleuren op Instagram. Het begon met een haakpatroon.
In 2018 was ik bezig een jurkje te haken voor mijn dochter. Er waren nauwelijks patronen voor meisjesjurkjes te vinden, dus besloot ik het zelf uit te schrijven. Mijn man stelde voor dat ik eens zou kijken naar “zo’n notitieboek met stipjes in plaats van lijntjes”. Ik had nog nooit van een bullet journal gehoord, maar eenmaal gevonden, ging er een wereld voor me open.
Eén notitieboek, eindeloze mogelijkheden
Wat me meteen trof aan een bullet journal: het past zich aan jou aan, niet andersom.
Ik gebruikte het eerst voor mijn haakpatronen. Daarna voor mijn weekplanning. Daarna voor recepten die ik wilde onthouden. En op een gegeven moment ook voor kleine schetsen en ideeën — want die stipjes nodigen daar gewoon toe uit. Ze helpen bij symmetrie, bij handlettering, bij het uitzetten van een tekening. Ze zitten net genoeg in de weg om je te helpen, en net genoeg uit de weg om je te laten doen wat jij wil.
Dat is precies wat Sara ook ontdekte toen ze een bullet journal zocht als alternatief voor haar Bible journal: de combinatie van structuur én vrijheid. Een plek waar tekst en beeld naast elkaar bestaan, zonder regels.
Je creatieve hobbies onder één dak
Of je nu haakt, tekent, schildert, schrift, of al het bovenstaande tegelijk probeert: een bullet journal is een plek waar al die werelden samenkomen.
Een paar manieren waarop mijn klanten hun journal inzetten:
Patroontekeningen en schetsen naast de todo-lijst van de dag
Kleurinspiratie — kleine kleurvlakjes om een palet te onthouden
Ideeënpagina’s voor projecten die nog niet af zijn
Reflectiepagina’s na een workshop of cursus: wat heb ik geleerd, wat wil ik oefenen
Materiaallijsten — welke pennen of garens wil ik nog proberen?
Welk journal past daarbij?
Voor creatief gebruik is de keuze van je journal belangrijker dan je misschien denkt. Het papier moet stevig genoeg zijn om met pennen, stiften of aquarel te werken — en de stipjes moeten zacht genoeg zijn om niet door je tekening heen te schijnen.
De Like Journals zijn precies daarom een favoriet bij onze klanten die creatief journalen. Stevig papier, subtiele dots, en die vrolijke covers die je elke ochtend blij maken als je ze openslaat.
Sara testte ze zelf voor haar cursus Journaling Joy — en we waren allebei blij met de samenwerking die daaruit ontstond. Niet omdat het moest, maar omdat we hetzelfde geloven: dat een journal geen prestatie is, maar een plek voor jou. Dit is precies de reden waarom ik Ilse vroeg een gastblog te schrijven!
Begin gewoon
Als je nog nooit een bullet journal hebt geprobeerd maar wel creatief bezig bent — dan is dit misschien het moment. Niet omdat je perfecte spreads wil maken. Maar omdat je een plek verdient waar al jouw hobbies welkom zijn.
Zelfs als dat begint met een haakpatroon voor een jurkje.
Ilse van Broekhoven is de oprichter van Bujo Boutique — de Nederlandse webshop voor bullet journal liefhebbers.Volg haar op Instagram ofFacebook.
(oftewel: waarom jouw tekening na alle moeite nog steeds op een platte pannenkoek lijkt en wat je dan doet)
Misschien herken je dit. Je begint vol hoop. Je hebt er zin in. Je hebt je spullen klaar. Je gaat “even lekker tekenen”. En dán… halverwege… komt dat moment dat je naar je papier kijkt en denkt: Oké. Waarom klopt dit niet? Ik heb toch alles gedaan wat ik moest doen? Ik heb zelfs netjes alle stappen gevolgd en mijn gum heeft geen ruzie gemaakt met mijn potlood (nou ja, een béétje)…
Goed nieuws: dit ligt niet aan jou. Dit is gewoon hoe het leren tekenen werkt. Je loopt tegen dezelfde beginnersproblemen aan als iedereen. Alleen… niemand zegt er even bij wat je dan praktisch moet doen.
Dus. In deze blog 10 dingen die ik als beginnende tekenaar zó graag eerder had willen weten. Niet zwaar. Niet streng. Wel mega handig. En met een typische Sara-knipoog.
1. Je tekening “klopt niet”, maar je weet niet waarom
Wat er gebeurt: Wanneer je te lang met je neus bovenop je tekening zit raakt je brein gewend aan de foutjes die je eerder maakte. En die zie je dan niet meer. Daarnaast teken je vooral wat je denkt dat je ziet.
Oplossing: afstand nemen (en je brein even laten schrikken).
Maak een foto en kijk via je scherm.
Draai je papier eens ondersteboven.
Als je durft: bekijk je tekening via de spiegel
Je ziet meteen waar het hapert. Echt. (Niet doorvertellen dat je spiegel de beste docent is… (Behalve ik dan 🤪) Wanneer je bijvoorbeeld een fiets tekent weet je dat de wielen in theorie rond zijn … maar afhankelijk vanuit welk perspectief je ze wil tekenen zie je ze veel vaker ovaal. Goed kijken is dus key!
Extra tip: Kijk goed en teken de vorm die je ziet, niet het hele object. Soms helpt het om met overtrekpapier eerst even de vormen over te nemen om daar goed naar te kijken. Tekenen is voor 99% leren kijken. Die 1% is het potlood vasthouden zonder je schouder te verkrampen.
2. Je tekening lijkt rommelig (terwijl je juist extra je best deed)
Wat er gebeurt: Je wil een zo compleet mogelijke illustratie en het graag zo realistisch als mogelijk. En dus voeg je heel veel details toe. En die teken je allemaal in met dezelfde fineliner. Dan schreeuwt alles om aandacht en lijkt het een rommeltje.
Oplossing: ga terug naar grote vormen en kies één focuspunt.
Vraag jezelf: wat moet het belangrijkste zijn in deze tekening? En laat de rest zachter, rustiger, simpeler.
Zet alleen de meest in het oog springende dingen in fineliner. Details alleen met kleur of schaduw aanbrengen.
Gebruik meerdere diktes fineliner: details met een 005, grote vormen met een 05.
Je tekening hoeft niet overal “hard” te schreeuwen. Dus kies wat moet opvallen en welke details weggelaten kunnen worden.
Extra tip: In een gezicht kan je bijvoorbeeld de hele neus en lippen in fineliner zetten. Maar door die niet te ‘tekenen’ maar met kleur of schaduw aan te zetten komt het vaak natuurlijker over.
3. Je twijfelt en denkt dat iedereen beter is dan jij
Wat er gebeurt: je vergelijkt jouw beginners-schetsmoment met iemands hoogglans eindresultaat. Dat is niet eerlijk. En behalve dat: niemand post zijn mislukkingen trots op social media. Vergeet daarnaast niet dat ook iedereen een heel eigen stijl heeft en dat wanneer je die met elkaar vergelijkt dat hetzelfde is als appels en peren vergelijken.
Oplossing: Vergelijk jezelf met jezelf.
Herinner jezelf: niemand post zijn berg “mwah”. Iedereen heeft mislukkingen. Iedereen. Ook ik. Zat. En vaak! Je moet door een hele stapel mwa om bij wow te komen. Dat heet oefening. Art practice.
Maak ook eens procesfoto’s van je eigen creaties. Soms helpt dat om te ontdekken in welke fase je het moeilijk krijgt … dan kan je een ander makkelijker om meedenken vragen.
Durf te breken met de fake social media cultuur en post behalve het shiny eindresultaat ook een keer de versies die je aan de kant gooide of de fotomomentjes van vlak voor je iets weggumde!
Kijk naar Picasso: die maakte meer dan duizend tekeningen. En we kennen er… een handvol. Dat zegt genoeg toch?
Extra tip: Bewaar en dateer je tekeningen. Dit helpt om je groei te zien. En voel je welkom in de Facebookgroep Drawing Diva’s daar zijn ook je mislukkingen welkom!
4. Goede materialen helpen (maar ze gaan het niet voor je doen)
Wat er gebeurt: Je voelt jezelf nog een beginner … en dus ga je geen schetsboek van 25,- kopen. Maar goedkoop papier kan enorm frustreren. Of je werkt met kleurpotloden van de aceetion en je snapt bij het kijken van de video’s in mijn Pretty Pencil People cursus maar niet waarom ik er zo lang over doe en hoe ik zoveel lagen kan aanbrengen. Want bij jou glijden je potloden al over je blad maar kleuren ze al lang niet meer.
De juiste materialen, en zeker de juiste DRAGER van je materialen (het juiste papier!) hebben absoluut invloed op je tekenproces. Het juiste materiaal voorkomt vaak een boel frustratie en verhoogt je plezier.
Oplossing: gun jezelf het beste binnen je budget.
Zie je materialen niet als te duur, maar als een investering in je plezier. Dit lijkt misschien een beetje cheesy en ik zeg het op beurzen vaak als grapje om mensen over te halen tot een aankoop, maar het is echt zo. Je wil niet iets kopen om je er vervolgens over te frustreren toch?
Goedkoop is duurkoop. Koop bijvoorbeeld liever een paar losse neocolors 2 en neem de tijd om ze te leren mengen tot nieuwe kleuren dan dat je een hele doos koopt van een goedkoper alternatief die niet goed blendt, streperig werkt of waarvan de kleur meer in het krijtje blijft zitten dan op je blad verschijnt.
Fijn papier en fijne materialen maken het proces plezieriger. Maar de magie zit in je hand en in je geduld. (En in het feit dat je gewoon doorgaat, ook als het even stom voelt.)
Extra tip: Ik heb in mijn webshop nog een paar exemplaren van het DIY-pakket Masterclass kleur in je vingers. Deze is inclusief instructie-video en het helpt je te oefenen qua kleuren mengen. In deze masterclass ga je aan de slag met maar 5 kleuren, en daarvan leer je alle kleuren uit het kleurenwiel te maken!
5. Je loopt vast met inkleuren halverwege
Wat er gebeurt: JA, je tekening is af en nu kan je aan de slag met kleur. Natuurlijk begin je enthousiast met je favo kleuren … en dan ontdek je halverwege dat je kleurplan eigenlijk nergens heen gaat… en loop je vast.
Oplossing: maak een mini-kleurenplan vóórdat je begint. Niet ingewikkeld. Gewoon: een mini mock-up schetsje waar je even “krast” om te kijken welke kleuren je waar mooi vindt.
Bepaal een palet: welke 3–5 hoofdkleuren wil je gebruiken? Volg je een complementair kleurpalet of liever monochroom? Een triadisch kleurpalet of toch liever meer?
Elementen die in de spotlight staan kan je een meer verzadigde kleur geven (bijvoorbeeld knal roze) en details in de schaduw of achtergrond kan je meer dempen (meer oud-roze). Zo blijf je binnen je vooraf bepaalde kleurpalet en matchen de kleuren onderling beter.
Dit scheelt je zóveel frustratie. Want halverwege wisselen van palet is alsof je in een trein zit naar Groningen en ineens besluit dat je eigenlijk naar Parijs wilde.
Extra tip: gebruik een kleurenwiel en leer er mee werken! (Dit komt bijvoorbeeld in de cursus Pretty Pencil People ook aan bod!)
Bonustip:
Zet een deksel op je koffiebeker (serieus – beste tip ever.)
Dit is de meest universele tekentip ooit. En ja: het overkomt ons allemaal. Je hebt verfwater. Je hebt koffie of thee. Je bent lekker in flow. Je reikt automatisch… en ineens heb je je penseel in je koffie gedipt. … Of je neemt een slok van je verfwater en ontdekt een geheel nieuwe smaak: Burnt Umber met een hint van spijt.
Oplossing: drinkbeker met deksel. Klinkt saai. Werkt geniaal.
En als je één ding meeneemt uit de tips hierboven, laat het dan dit zijn:
Je hoeft niet beter te worden in één tekening. Je wordt beter door tien tekeningen te maken die “mwah” zijn en daarna tóch door te gaan.
En nu… potlood pakken. En als je me zoekt: ik zit ergens met een deksel op m’n koffie. 😄✏️
Wie verzint het om op 29 december een huis te kopen en op 30 december te verhuizen? Tussen kerst en oud & nieuw. Met familie, feestdagen, en een lijf dat al op standje eindejaarstaat.
Nou ja. Mijn nageslacht.
Dat betekende: dat mijn huis dat eerst nog keurig overeind stond binnen no time veranderde in een soort levend Tetris-spel. Meubels uit elkaar. Dozen erbij. Alles wat “later wel kon” moest ineens nu. De verhuismannen; lees: vrienden van onze zoons arriveerden. Met opgewekte en gemotiveerde intenties. En koffie. Veel koffie. Waarna manlief zich strategisch terugtrok “om nog even bouwspullen te halen” om vervolgens twee uur verderop door te rijden naar het nieuwe huis. Zoonlief vond het blijkbaar een uitstekend idee om ver weg bij zijn moeder vandaan te gaan wonen. Fijn hoor. Echt.
Toen begon de echte optelsom.
Dozen + stof dat jaren verstopt zat + deuren die overal openstonden + “dat nemen we toch niet mee”-hoopjes = één grote chaos. Toen alles en iedereen weg was, bleef ik achter met een huis dat tegelijk leeg én smerig was. Een bijzondere combinatie. Dus schakelde ik over op opruimmodus.
Wc’s geschrobd (volkomen zinloos met vanavond weer twintig man over de vloer, maar ja: gastvrouw). Badkamer aangepakt, inclusief was die tijdelijk in het bad was geparkeerd. Wasmachine aan. Stof, stofzuiger, nog meer stof. Souterrain – mijn dierbare leuke workshop-ruimte waar ooit meubels stonden, nu vooral stof en puinzooi.
Dus vloerkleden eruit. Tuinset naar binnen. Alles weer toonbaar maken, want vanavond is het huis opnieuw voller dan vol.
Daarna naar de fysio. Die besloot dat mijn vastzittende spieren geen genade verdienden. Langdurige stress geeft blijkbaar te hoge cortisol en dat geeft geen leuk effect op je lijf kan ik vertellen. De slijmbeursontsteking in mijn schouder is nog niet eens helemaal over en mijn beide heupen gaan haar achterna. Dus de fysio deed haar best. Ik ben nu bont en blauw. Maar goed. Een goede fysio is geen zachte heelmeester.
Net bekomen… inmiddels al 16:45 … ping. “Mam, kan jij straks wel voor ons eten verzorgen??”
Dus: gelijk maar boodschappen doen. Koken. Verse tagliatelle carbonara, nee geen pakjes of potten. Zelfgemaakte saus! Een pittige versie en de ander mild. Net klaar met de pannen … Meute aan tafel. Daarna: keuken weer opruimen. Opnieuw.
Tegen de tijd dat ik uitgeput op de bank plofte, zaten zij alweer gezellig te kaarten. En ik kan me zo voorstellen hoe die jongens aan het eind van de dag hebben gedacht:Zo. Wij hebben echt keihard gewerkt vandaag, en mama had het lekker rustig vandaag. … En dat is helemaal ok. Haha.
Vanmorgen begon het feestje overigens gewoon opnieuw: keuken opruimen, want ze maakten het laat (of vroeg), hapjes voor vanavond voorbereiden, pizzadeeg laten draaien en rijzen. Traditie is traditie. Mama’s pizza. Een goede bodem leggen voordat het nieuwe jaar begint. Nu even een half uurtje rust … zo weer verder met de bladerdeeghapjes …
Maar goed. Zo sluiten we het jaar af. Een jaar met vele diepe dieptepunten. Maar ook een jaar met liefde, verbondenheid, humor. En een nageslacht waar je uiteindelijk toch maar weer met zachte ogen naar kijkt. Zelfs als dat nageslacht besluit dat 30 december een uitstekende verhuisdag is.
En morgen? Dan ruim ik wel weer op.
Misschien herken je er iets van. Niet de verhuisdozen, maar wel dat gevoel: het was veel dit jaar. En toch ben je er nog. Voor het nieuwe jaar wens ik geen grootse plannen, maar rust. Mildheid voor mezelf. En genoeg momenten waarop het gewoon even oké is. Dat wens ik ook voor jou. Liefde, rust, genegenheid. Een jaar vol tevredenheid.
Dank je wel dat je meelas. Op naar een nieuw jaar.
Dit jaar merk ik dat ik de kerstperiode op een andere manier benader. Ik ren er niet in met volle vaart. Misschien komt dat omdat het een zwaar jaar was, met stormen waarvan ik nooit had gedacht dat ze zo lang zouden duren. Misschien omdat ik de behoefte voel om betekenisvoller te leven, eenvoudiger, dichter bij mezelf. Wat het ook is … ik merk het ook in mijn shop-gedrag voor sinterkerstkadootjes.
In deze shoplog-blog neem ik je mee in wat ideetjes en gedachten! Eerst verklap ik wat wij elkaar kado deden voor Sinterklaas en wat ik al heb klaarstaan voor Kerst, daarna kom ik nog met betekenisvolle ideetjes geschikt voor elke creatieveling.
In plaats van grote flits-aankopen merk ik dat ik verlang naar kleine vondsten, cadeaus die iets fluisteren, iets zeggen, iets helen. Geen spullen om te hebben, maar meer dingen die raken. Oké, oké … hebbedingetjes blijven leuk, hihi.
Het begon een maand geleden met het boek van Charlie Mackesy: “Dit moet je onthouden”. Ik wil hem al zo lang… en ik kocht hem voor mezelf … schreef voorin een lange hoopvolle brief aan mezelf. Alsof ik schreef vanuit de toekomst. Dit boek voelt als warme chocolademelk voor mijn ziel. Met een dikke laag calorie-vrije slagroom. Elke bladzijde herinnert me eraan dat zachtheid nog bestaat, dat er hoop is, zelfs wanneer de randen van een jaar behoorlijk rafelig zijn. Het is zo’n boek dat je willekeurig kan openslaan om elke keer een hartverwarmer te krijgen. Zijn eerdere boek – De jongen, de mol, de vos en het paard wil ik ook. Maar heb ik niet op mijn verlanglijstje gezet. Want stiekem ervaarde ik zoveel kracht en zelfliefde door het eerste boek voor mezelf te kopen, dat ik dit eigenlijk weer wil doen.
Voor Jurgen zocht ik naar kadootjes die precies pasten bij dit jaar. Het stormglas dat ik voor hem kocht (hopelijk leest ie dit niet voor Kerst) voelde als het meest symbolische stukje glaswerk dat ik ooit heb aangeraakt. Hij heeft dit jaar zoveel stormen doorstaan … en zit er nog steeds middenin, en dit kleine instrument is voor mij als een bevestiging: ik zie de stormen die jij hebt gedragen, en ik geloof dat er rust aankomt. Je zit in de storm, maar je bént het niet. Ook dit gaat weer voorbij … Ik weet zeker dat hij de symboliek erachter kan waarderen. Maar het het ding zelf.
Daarbij wil ik hem nog warme sloffenshoppen, niet alleen omdat zijn voeten vaak ijskoud zijn, maar omdat ik hem warmte en zachtheid gun. Voor mij symboliseren sloffen het thuiskomen op zachte grond en een plek waar je veilig neer kunt landen. Ook bestelde ik iets van Robotimevoor hem, want hij is mega creatief en ik weet dat creativiteit helend en ontspannend is voor je brein. Uiteraard zit bij elk kadootje een leuk kaartje met uitleg…
Zelf kreeg ik van hem voor Sinterklaas al prachtige gouden hartjes-oorbellen met diamantjes. Daarbij vertelde hij dat diamanten ontstaan onder enorme druk en dat hij wil dat ik weer mag stralen, ondanks de hoge druk waar we het afgelopen jaar onder leefden. Deze woorden raakten me diep. Het voelde als erkenning voor alles wat we samen hebben doorstaan en als bemoediging voor de toekomst. Want boy wat was het een zwaar jaar.
Onze jongens (ik moet zeggen mannen, maar het blijven voor eeuwig mijn jonkies) voorzien we deze dagen vooral van praktische kadootjes. Want BIG NEWS, onze oudste heeft een huis gekocht en krijgt dit jaar nog de sleutel! En ja, wij zijn van die ouders die een grootverpakking wc-papier inpakken als grapje. Want je zal maar net de sleutel hebben + hoge nood en nog niets in huis hebben, haha. Maar denk ook aan een zelf-gemaakt naambordje voor bij het huisnummer … of leuke ge3D-printte fotolijstjes … een mega-tosti-ijzer-gril-geval, keukengerei … en ik heb nog een (wat duurder) idee waar ik nog achteraan moet…
Betekenisvolle creatieve kadootjes:
Gun je iemand heel veel hoopvolle lichtjes in het volgende jaar? Dan is deze string lichtjes leuk voor in de tuin / balkon of op de camping.
Een klein potje met zaadjes of bloemetjes als symbool voor hoop, nieuw begin of een toekomst samen. Nog grappiger is deze growkit Oesterzwammen die ik een paar jaar geleden kado deed. Was zo leuk!
Een kleurrijke doos verf zoals deze Gansai Tambi als symbool voor een kleurrijke toekomst … nou dan pak je pas echt MEGA uit. Wat een kado! Of wat dacht je van een doos pastelpotloden van Caran d’Ache? Ideaal voor bij het (bible)journalen!
Maar het kan ook zeker veel goedkoper: Een simpel potlood staat voor beginnen, proberen, durven. Je kunt gummen, corrigeren, aanpassen. Je geeft iemand de ruimte om opnieuw te beginnen, steeds weer. (Zo heb ik de Tombow Monograph in zacht beige, roze, en lichtblauw)
Papier is het ultieme symbool van mogelijkheden. Je geeft iemand een nieuw begin; een frisse start. Een uitnodiging om hun verhaal verder te schrijven of te tekenen (MyArtbook en de zigzag-boekjes van Hahnemuhle zijn nu in flinke aanbieding!)
Wil je een creatief iemand aansporen om terug te keren naar zichzelf, om weer meer te spelen, te groeien en te verwerken. Doe dan de tekencursus Journaling Joy cadeau. Dit voelt vast als een warm lichtje aan het begin van het nieuwe jaar. (Ook leuk wanneer je jezelf dit gunt!)
Of wat dacht je van een handgeschreven briefje of kaartje met een persoonlijke boodschap; soms zijn een paar oprechte woorden het meest waardevolle kado dat je kunt geven.
Misschien is dat de essentie van de hele zoektocht naar kadootjes: dat ze niet duur hoeven te zijn om veel te betekenen. Dat een jaar soms verzacht door kleine momenten van licht. Dat warmte in iets simpels kan zitten zoals een paar sloffen, en dat liefde soms past in iets kleins zoals een houten bewaardoos voor potloden.
Maar natuurlijk nodig ik je ook van harte uit om lekker te struinen op mijn webshop. Kunst aan de muur is altijd heel persoonlijk en uniek. Maar een fleurige potlodenhouderof eenhouder voor je neocolorsof fineliners misstaat ook niet op een creatief bureau! Je kan natuurlijk ook een DIY thuisworkshop-kado doen. Koop er dan gelijk twee om er een momentje samen van te maken, hihi.
Ik hoop in ieder geval dat er deze weken heel veel kleine en grote momenten zijn die jou uitnodigen om voor het licht te kiezen, voor jezelf, je dierbaren en voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt.
Liefs Sara
Ps. Shop je deze dagen bij Hobbyshop-online.nl of Bol.com? Dan vind ik het extra fijn wanneer je dat doet via deze affiliatielinkjes. Jij merkt er weinig van en ik krijg dan een heel klein percentage. Helpt mij als ondernemer weer. Maar voel je niet verplicht!
Misschien herken je dit: je ziet een cursus of traject voorbij komen waarvan je denkt “Dat zou wel eens iets voor mij kunnen zijn…” maar meteen komen er allerlei vragen en twijfels naar boven. Heb ik er wel tijd voor? Kan ik dit eigenlijk wel? Is het niet te duur?
Ik betrapte mezelf er laatst nog op toen ik twijfelde over een coachtraject om mezelf als tekendocent verder te verbeteren. En toen dacht ik: diezelfde vragen zullen mijn eigen cursisten óók hebben bij mijn online tekencursussen. Daarom beantwoord ik hieronder de vijf meest prangende vragen. Misschien haal ik daarmee precies dat onzekere stemmetje in je hoofd weg.
1. Wat kost een online tekencursus?
Eigenlijk is de betere vraag: wat levert een online tekencursus je op? Tekenen geeft ontspanning, rust en plezier. Dat is een investering in jezelf die veel meer waard is dan het bedrag dat je betaalt. Qua prijzen: er zijn korte minicursussen, tijdelijk beschikbaar, die al vanaf €25,- starten. Ze zijn ideaal om laagdrempelig kennis te maken. De grotere cursussen beginnen vanaf €49,-en bieden veel meer lessen, extra variatie en verdieping. Veel cursisten volgen die zelfs twee keer, omdat er steeds nieuwe uitdagingen in zitten. Bij de lancering van een nieuwe cursus is er altijd een early-bird korting. Wil je daar als eerste van profiteren? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. Voor het actuele overzicht kun je altijd in mijn webshop kijken.
2. Hoe lang heb ik toegang tot een cursus?
Bij mijn grotere cursussen heb je altijd minimaal één jaar toegang. In de praktijk is dit vaak langer, want ik vind dat iedereen de tijd moet hebben om in zijn eigen tempo te leren. Mijn principe is simpel: ik verdien niet aan de moeite van een ander, dus zijn er omstandigheden waardoor je tijdelijk niet kon tekenen: vraag gerust om verlenging. Je moet nooit bang zijn dat je tijd tekort hebt. De minicursussen zijn tijdelijk beschikbaar en hebben kortere toegang, maar zijn juist bedoeld als compacte boost.
3. Heb ik voorkennis nodig om mee te doen?
Nee, iedereen kan starten. Mijn cursussen zijn stap voor stap opgebouwd, zodat je zonder ervaring gewoon mee kunt doen. Veel deelnemers vertellen dat ze eerst dachten “ik kan helemaal niet tekenen”. Maar zodra ze de eerste lijnen zetten, merken ze hoe leuk en eenvoudig het kan zijn. Sommigen hadden al jaren geen potlood meer aangeraakt, en hebben nu weer een schetsboek vol tekeningen. Kortom: voorkennis is niet nodig. Je hebt vooral zin om te beginnen nodig.
4. Welke materialen heb ik nodig?
Mijn advies is altijd: begin met wat je al hebt. Een simpel schetsboek en potlood is vaak genoeg. Je hoeft echt niet meteen dure materialen aan te schaffen. In de cursussen geef ik altijd een materiaaladvies en er is een aparte tips & tools-pagina waar je rustig kunt nalezen wat handig is. En er is altijd ruimte om alternatieven te bespreken: sommige cursisten doen een pastelcursus zelfs mee met hun iPad en Ipencil en dat werkt ook prima. Je kiest dus zelf of je klein begint of meteen wilt investeren in extra materialen.
5. Hoeveel tijd kost een online tekencursus?
Dat bepaal je helemaal zelf. Ik hou mijn video’s bewust kort en overzichtelijk: sommige lessen duren maar 3 tot 5 minuten, anderen 10 tot 15 minuten, en de uitgebreidere lessen maximaal 30 minuten. Zo kun je een les altijd tussendoor plannen, of juist uitgebreid de tijd nemen. De tekentijd en het plezier dat je eraan beleeft, stem je helemaal af op jezelf. Veel cursisten kijken een les twee keer: één keer om meteen mee te tekenen, en nog eens om extra tips en details op te pikken. Daarnaast bied ik variaties en extra uitdagingen, zodat je, als je meer tijd hebt, nóg dieper kunt investeren in je creativiteit. En handig: je kunt de video’s versnellen als je snel overzicht wilt, of juist vertragen als je rustig stap voor stap wilt volgen.
Tot slot
Twijfels zijn logisch. Misschien herken je vragen over tijd, prijs of materialen maar hopelijk zie je nu dat tekenen veel laagdrempeliger is dan je dacht. Een online tekencursus is geen kostenpost, maar een investering in rust, plezier en creatieve groei.
Heb je nog meer vragen? Stel ze gerust in de comments of stuur mij een mailtje via info@saralindenhols.
— Sara Lindenhols, illustrator en docent met 24 jaar ervaring
Normaal gesproken kennen de meeste mensen mij van het tekenen. Cartoons, portretten,(Art) journaling, … noem maar op: tekenen met Sara. Maar wie vandaag bij mij aan tafel zou zitten, had misschien even met de ogen geknipperd.
Want tussen de schetsboeken, notitieblokken en stiften lagen ineens… een delftsblauwe kreeft, een lading servetten en een heel stel glanslakmarkers.
Vandaag ben ik lekker in de weer met de glanslakmarkers van edding.
Iedereen die tekent of creatief bezig is, weet hoe fijn goede markers zijn. Waar acrylmarkers vaak mat blijven, geven de glanslakmarkers zo’n mooie dekkende shine. Ze hechten ook op bijna alles: van papier en hout tot glas en keramiek. En blijkbaar dus ook op decopatch-kreeften en -krabben.
Ik gebruik ze om:
De voorkant van een nieuw artjournal op te leuken
Leuke labels te maken (want BE-YOU-TIFUL staat nét mooier als het glanst),
Tegeltjes te beschilderen (supertof als persoonlijk kadootje!!)
servetjes en decopatch voorwerpen te pimpen,
en gewoon om mijn creatieve tafel wat vrolijker te maken.
En weet je wat me ineens een tof idee leek? Een Delfts blauw decopatch workshop, waarin we deze markers natuurlijk óók gebruiken. Want hoe leuk is het om samen te ontdekken hoe veelzijdig ze zijn, van tekenen en handletteren tot het versieren van de meest onverwachte voorwerpen?
Het mooie is: mijn workshop-atelier krijgt steeds meer vorm. Dat betekent dat ik eindelijk dit soort projecten niet alleen zelf kan doen, maar ze straks ook echt kan gaan delen met anderen. Hoe gezellig is dat? Samen knutselen, tekenen, lachen en natuurlijk glans toevoegen.
Dus ja, iedereen kent me van tekenen, maar soms mag creativiteit ook gewoon glanzen. En dat lukt prima met de glanslakmarkers van edding.
Wil je als eerste op de hoogte gehouden worden van leuke workshops hier aan huis? (Locatie: het schattige Monster aan zee 🤗) Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief !! Kan je niet wachten om zelf aan de slag te gaan met de glanslakmarkers? Je shopt ze hier!
Journaling is zoveel meer dan schrijven. Het is een creatieve manier om je gedachten en gevoelens te verwerken. In mijn cursus Journaling Joy combineer ik tekenen en (bible) ARTjournaling, en laat ik je zien hoe ook jij prachtige illustraties kunt maken.
Op de foto zie je een sneak peek uit les 3 van deze tekencursus. Nou de mislukte versie dan. Want bij de opnames vergat ik de microfoon aan te zetten. Dom. Morgen dus in de herkansing haha.
Dit meisje met gesloten ogen, ik noem haar Sophia, werk ik in deze les uit in verschillende stijlen: als kleurrijke (bible) artjournal-pagina én als portret op los papier. Zo ontdek je hoe tekenen een verhaal kan vertellen; ook zonder woorden.
Of je nu kiest voor Biblejournaling in de marge van je Bijbel, of liever zonder dat christelijke gedoe, vrij werkt in een artjournal: ik neem je stap voor stap mee. Je krijgt duidelijke uitleg, handige templates en volop inspiratie. En geloof me: je hoeft geen ervaren kunstenaar te zijn om een prachtig resultaat neer te zetten. Want jij kan (leren) tekenen!
In de tekencursus Journaling Joy leer je hoe je stap voor stap een portret tekent, met handige trucjes zodat je niet eerst jaren op tekencursus moet. Ik geef je creatieve technieken voor tekenen in je Bijbel en artjournal, hoe journaling je helpt om rust, plezier en inspiratie te vinden en uiteraard heel veel praktische tips van moi: Sara Lindenhols – illustrator en tekendocent.
Laat je verrassen door wat er ontstaat wanneer tekenen en journaling samenkomen. Ontdek hoe een simpele tekening kan uitgroeien tot een waardevol kunstwerk en een spiegel van je hart.
Artjournaling, het creatieve en moderne zusje van dagboekschrijven, is een heerlijke mix van schrijven, tekenen, schilderen en plakken. Het is een plek waar je gedachten en emoties samenkomen met kleur, beeld en vorm. Maar wat maakt het nou zo goed voor je?
Hier zijn acht redenen waarom je vandaag nog zou moeten beginnen.
Het maakt ruimte voor reflectie Even stilstaan bij je dag, je gedachten ordenen en betekenis geven aan wat je meemaakt.
Artjournaling helpt je je hoofd op te ruimen Door te tekenen, schilderen en schrijven laat je spanning en ruis los, waardoor er mentale rust ontstaat.
Je ontdekt tijdens het tekenen nieuwe inzichten Kleur en woorden helpen je gevoelens, waarden en ervaringen te verkennen, en patronen te zien die je eerder niet opmerkte.
Journalen zet je innerlijke criticus op stil In een artjournal mag alles. Geen oordeel, geen perfectionisme, gewoon creëren.
Je bouwt al tekenend positieve gewoontes op Maak van creativiteit een vast onderdeel van je dag of week en ervaar hoe het je energie en stemming verbetert.
Journaling helpt je te luisteren naar jezelf Door te creëren word je bewuster van je gedachten, verlangens en richting.
Verwerk je emoties met je potloden Of het nu blijdschap, frustratie of verdriet is: artjournaling geeft emoties een gezonde uitlaatklep.
Je wordt emotioneel sterker door creativiteit Met een creatieve manier om jezelf te uiten, sta je steviger in je schoenen en ervaar je meer balans.
Kortom: Artjournaling is geen hobby, maar een vorm van creatieve zelfzorg die je helpt groeien, ontspannen en jezelf beter leren kennen. Dus pak je verf, stiften of pen – en begin vandaag nog met het vullen van die eerste bladzijde.
Wil je alvast inspiratie en voorpret voor je eigen creatieve avontuur? Schrijf je in voor de gratis #JournalingJoy sneak peeks en ontdek hoe jij in september kunt meedoen aan de allereerste ronde van deze nieuwe cursus. Je krijgt zo als eerste een kijkje achter de schermen – zodat jij straks helemaal klaar bent om mee te doen.
Er was een tijd, gelukkig lang geleden, dat ik mijn schetsboek dichtklapte zodra iemand te dichtbij kwam. Niet omdat ik er niets in had getekend, maar omdat ik bang was dat iemand zou zien waar ik in mijn tekeningen fouten had gemaakt. Alsof elk verkeerd lijntje mij zou verraden als amateur. Maar weet je… al die scheve lijntjes, rommelige krullen en ogen die nét iets te ver uit elkaar staan, dát ben ik. En misschien herken jij dat ook: die neiging om alles netter te maken dan het eigenlijk is.
Maar, en ik wou dat het niet waar was … door het te-goed te willen doen verlies je juist je eigen unieke stijl!
Daarom maakte ik de Perfect People tekencursus. Niet om je te leren hoe je foutloos tekent, maar om je te laten ervaren hoe heerlijk het is om je potlood te laten dansen zonder angst voor het resultaat. Drie modules vol poppetjes, dierenvriendjes, bloemen en rare figuren (ja, ook die overjarige rocker die per ongeluk in mijn schetsboek belandde). Het gaat in deze cursus niet om perfectie. Het gaat om plezier, spelen en ontdekken dat juist het onverwachte jou als maker zichtbaar maakt.
Perfectionisme fluistert dat je meer moet worden. Creativiteit fluistert dat je genoeg bent.
Dus pak een potlood, gum en papier. Teken je eigen verhaal, met scheve lijntjes, kromme lachjes en al. En mocht je zin hebben om dat samen te doen, dan wacht ik op je in Perfect People , met koffie, knipogen en genoeg inspiratie voor tien schetsboeken.
Sommige tekenaars maken eerst een compleet kleurplan voordat ze überhaupt een potlood aanraken. Alles tot in de puntjes uitgezocht: swatchkaarten, kleurnummers, combinaties… Ze zouden er bijna een spreadsheet bij pakken. En eerlijk? Petje af. Maar eh… dat is dus niet hoe ik werk.
Ik ben meer van: “Oh, dit kleurtje ziet er leuk uit. Hoppa.” Ja, ik héb swatchkaarten. Van bijna elk merk. Keurig ingevuld. Maar als het puntje bij paaltje komt, gok ik meestal gewoon welke kleur ik nodig heb. Soms denk ik: top! En soms denk ik: oeps, dat is paars. Maar weet je? Dan kleur ik gewoon door. Want fouten maken is ook gewoon… kunst.
Sterker nog, in mijn cursussen zeg ik het ook tegen iedereen: Gebruik je eigen kleuren! Want het draait niet om kopiëren, het draait om ontdekken. En dat ontdek je niet door alles volgens het boekje te doen, maar juist door af en toe keihard de mist in te gaan met een knalgroene schaduw waar je blauw had bedoeld.
In mijn cursus Pretty Pencil People werk ik met meerdere heerlijke merken: Prismacolor, Posca en Faber-Castell Polychromos. Alle drie fantastisch. Maar omdat veel mensen precies willen weten welke kleur ik gebruik, noem ik meestal de Faber Castell-nummers. Dat is handig, tenzij je met een ander merk werkt; dan begint het grote ‘zoek-de-match’-spel. Want nee, die kleuren zijn dus níet één-op-één hetzelfde. En soms lijkt het, maar dan pakt het op papier toch ineens heel anders uit. Verrassing!
Maar goed, daarom zeg ik: blijf gewoon lekker freestylen. Serieus. Daar leer je veel meer van dan van netjes binnen de lijntjes blijven. Je kleurgevoel groeit, je zelfvertrouwen groeit, en je krijgt er ook nog eens originele tekeningen van.
Er is trouwens één uitzondering op deze freestyle-aanpak. En dat zijn alcoholmarkers. Die hebben geen gevoel voor humor. Echt niet. Pak je daar de verkeerde kleur, dan is het gewoon: bedankt en tot ziens, mooie blending. Dus bij markers: test eerst. Freestyle later.
Dus ja, swatchkaarten zijn handig. En kleurnummers noemen ook. Maar voel je vooral vrij om er lekker van af te wijken. Want jouw stijl is niet die van mij. En dat is juist het hele punt bij elke cursus die ik maak. Zin om dat kleurgevoel te trainen met vrolijke typetjes, creatieve uitdagingen en een cursus waarin je ook gewoon mag knoeien en lachen? Doe dan mee met Pretty Pencil People. Je leert tekenen, kleuren, relativeren, en vooral: genieten van je potloden. Ook als je per ongeluk paars pakt in plaats van perzik.
Veelgestelde vragen over kleurpotloden en tekenlessen:
Wat is het verschil tussen Prismacolor en Faber Castell?
Prismacolor is zachter en romiger, meer wax basis en geven snel veel kleur af. Je zult je potloden vaker moeten slijpen.
Faber Castell is harder en preciezer. Geven goed kleur af maar er zijn meer laagjes nodig in vergelijking met Prismacolor
Posca: heerlijk smeuig en romiger zoals de Prismacolor, geschikt voor meerdere oppervlakten. Maar heeft niet zoveel kleuren. Vaker slijpen.
Moet je altijd met kleurnummers werken in een tekencursus?
Nee! Je leert juist veel door te freestylen met je eigen kleuren.
