Prince of Peace

(Scroll down for English translation)

prince of peace 2Onze eeuwige God schiep de wereld, en ons, met de bedoeling dat we zouden leven in harmonie en verbondenheid met Hem. God wou dat we veelvuldig konden profiteren van Zijn liefde en van een leven vol blijdschap en schoonheid. Om dit te bewerkstelligen bedacht hij een aantal leefregels. Maar die regels werden al snel gebroken toen Adam en Eva God in twijfel trokken en bijgevolg de verboden vrucht aten. En met deze daad van twijfel stond de poort open voor schuld, pijn en dood. De verbondenheid met God was ernstig aangetast en een verkeerd Godsbeeld kwam de wereld in doordat de mens doorging met het breken van de regels.

God wist dat de mens nooit in staat zou zijn deze schade te herstellen.  Maar God had hier reeds op geanticipeerd zoals we kunnen zien bij het verhaal van Jona: God creëerde een vis die groot genoeg was om Jona op te slokken lang voordat Jona de zee in werd geworpen. En zo had God de oplossing al in het begin bedacht. In het begin … was het woord, en het woord was bij God, het woord was God. (Joh. 1:1)

jonah 2Door de eeuwen heen bleef God zijn volk in herinnering brengen dat de oplossing, de messias, zou komen. Profeten spraken keer op keer weer over de gezalfde en hoe Hij de prijs voor verlossing zou betalen. En met elke profetie werd er weer een tipje van de sluier gelicht over wie, hoe en wat die Messias zou zijn, wat Hij zou doen, hoe ze Hem zouden herkennen. En dus wachtten het volk, verwachtte het volk, keken ze uit naar die dag…

Jesaja was één van die profeten die sprak over degene die komen zou. Hij spreekt over een machtige God, eeuwige vader, geweldige raadgever en een prins van vrede. Ondanks de roerige tijd waarin ze destijds leefden spreekt Jesaja overtuigend en hoopvol over de reikwijdte van Gods macht. De Messias zal zijn als een eeuwige, aanwezige, liefhebbende vader, iemand die vrede brengt in tijden van aanslagen en oorlog, iemand die geweldig advies geeft in tijden dat twijfel en angst lijkt te regeren.

In deze adventstijd mogen wij, mag jij, deze periode van toeleven en verwachten herdenken. Wij weten dat hetgeen wat Jesaja profeteerde (9:6) maar nooit heeft mogen meemaken, werkelijkheid werd; de Messias kwam. Jezus werd geboren. Dit kind is ook nu nog onze – jouw- prins van vrede in een tijd van aanslagen en onrust, hij is onze -jouw- bijzondere raadgever in tijden van twijfel, Hij is een altijd aanwezige, zorgzame en liefhebbende vader die om ons -jouw- geeft en Hij is onze machtige God.

prince of peace 1Our eternal God created earth – and us- with the intent that we should live in fellowship and harmony with Him. God wanted us to benefit from His great love and wanted us to experience a life full of joy and beauty. In order to achieve this, He made up some rules. But the rules were broken as soon as Adam and Eve started to doubt Him and ate the forbidden fruit. And with this doubtful act guilt, pain and death came into the world. And the fellowship with God was broken. Man continued breaking the rules and soon blamed God for the consequences; a false concept of God was born.

God knew man would never be able to solve the mess they got themselves into.

But God anticipated on this long before He ever created man. As we can see in the story of Jonah: God created a fish that could swallow Jonah long before he was thrown into the sea. As so, God created the solution way back … in the beginning … was the Word, and the Word was with God, the Word was God (Jhn 1:1) 

And through the ages God reminded his people the solution, the Messiah would come. A lot of prophets reminded the people over and over again of this anointed one who would pay the price for redemption. And each time. Prophecy after prophecy,  they would give clues about who and how He would be, when He would come and what He would do…  so the people awaited and looked forward to the Son of Man prophets talked about.Jonah

Isaiah was one of those prophets. He talks about a mighty God, an everlasting  father, a prince of peace and a wonderful counselor. Despite of all the troubles they knew; Isaiah reminded the people of Gods power and might. The coming Messiah would be like a father to them; present, caring and everlasting. He would bring peace in times of terrorism and war and with all the reigning doubt He would be their counselor.

This advent we, you, can remember this period of looking forward. We know what Isaiah never lived to see; The Messiah came, Jesus was born. This little child is your prince of peace in troubled times He is your wonderful counselor when doubt seems to reign. He is your Father, your mighty God.  

You = Loved

(Scroll down for English translation)

Daniel zat in de ellende. Een Engel kwam, raakte hem aan en sprak de mooie woorden אִישׁ־חֲמֻדֹ֛ות = man van grote waarde, man van hoge achting, man die diep geliefd en gewenst is….

God wou dat Daniël wist hoe Hij over hem dacht, dwars door alle omstandigheden heen. Hij liet Daniel weten dat hij moest volhouden, sterk moest zijn want er zou nog meer ellende komen. Maar Daniel mocht weten dat het allemaal paste in Gods plan en dat Hij de boel onder controle had! En Daniel voelde zich gesterkt door deze boodschap en aanraking.

Wanneer jij jouw gevechten in het leven in de ogen kijkt: weet je gesterkt in de wetenschap dat God je intens liefheeft. Hij vindt je waardevol. Je bent door Hem gewenst. En dwars door alle ellende heen laat Hij je weten ‘Ik heb het onder controle’. Weet je door Hem gesterkt!

An angel spoke to Daniël… He touched him and spoke the beautiful words אִישׁ־חֲמֻדֹ֛ות = man of great value (to God), man of high esteem, man that is desirable, man greatly loved.

God wanted Daniel to know he was treasured, that he was of great value to Him… greatly loved. And he wanted him to be strong and of good courage for a war was at hand. But God wanted Daniel to know it was all part of the bigger plan. And God was in control.

When you fight battles in your life, know God is always in control. Walk His ways, fight on His behalf only and know yourself as a treasured, greatly loved child of Him!

More like this? Follow me on instagram!

Death & worship

(Nederlandse vertaling onder de Engelse tekst!)

David’s innocent newborn died… the Hebrew word מוּת says ‘executed’ or ‘dead as penalty’. God executed a baby. And David arose, went into the house of the Lord and worshiped… The Hebrew word here is שָׁחָה and stands for bowing down, or to prostrate oneself before a superior… so David didn’t arose to start singing in a happy clappy way of worshiping. He didn’t instantly shake of his sadness or grief… but he did instantly acknowledge that even in this harsh, almost cruel moment, God was his superior and deserved his honor and homage.

God’s innocent son also died because of the sin of others. Harsh and cruel so it seems. But only that way sins could be forgiven.

So this advent I want to remind myself to honor God as my superior and to bring Him homage, even when life seems cruel and harsh.

Bible journaling; I tried to draw my niece Jedidjah – because on this page in my bible Solomon is called this way. But the portret totaly failed. So I painted the page in these brownish colors to start over again. But then my heart was reading and listening to the depts of His words again and I only could write these words…

David had overspel gepleegd en als straf ligt zijn pasgeboren zoontje op sterven. Het Hebreeuws spreekt bij ‘sterven’ over executeren… God executeerd het kind vanwege de zonden van David. En wanneer David hoort dat het kind dood is, staat hij op en gaat naar de tempel om God te aanbidden. Het Hebreeuwse woord voor aanbidden moeten we niet vertalen in de zin van ‘zingen’ zoals dag in de kerk gedaan wordt: nee het staat voor diep neerbuigen voor een meerdere. Wat David doet is opstaan en erkennen dat God zelfs in dit harde zwaar verdrietige moment de Machtige is. David buigt en erkent dat God zijn meerdere is…. dat hij alles te accepteren heeft; ook het verdriet, lijden en de pijn.

God executeerde ook zijn eigen zoon voor de zonde van de mens. Alleen zo was het mogelijk dat de mens vergeven en zondenvrij gemaakt werd. Alleen zo was herstel van relatie mogelijk.

Deze advent wil ik gedenken dat ik – ook in zware en ogenschijnlijk onrechtvaardige tijden- Hem erken als mijn meerdere en voor Hem buig.

Meer journaling en gedachten als dit? Volg me op insta!

The wonder of being busy

(scroll down for English translation)

Psalm 104Gister was het hier (weer eens) een klusdag. Met grote ijver wijdde manlief zich aan de taak het toilet beneden opnieuw te tegelen. Zoon 1 wilde led-verlichting in zijn inbouwkast en sjouwde op en neer met zwaar materiaal om door de dikke stenen muren te kunnen boren, soldeerbout brandend om qua elektra een en ander te fiksen. Zoon 2 had (eindelijk) eens bedacht dat zijn kamer een grondige schoonmaakbeurt nodig had en was druk in de weer met sop en stofzuiger, heeft en passant gelijk de logeerkamer ook maar opgeruimd en opgefrist. En ik? Behalve dat ik dan hier en dan daar werd geroepen voor een helpende hand, of om de stofzuiger even bij te houden of om na een luidruchtig ‘Ma-ham!’ rustig te vertellen waar dit of dat lag, behalve de ramen lappen, de boodschappen, het koken en het achter iedereen opruimen … ik genoot. Het zonnetje straalde (wat minder handig voor het lappen van de ramen) en ondanks dat iedereen ‘zijn’ ding aan het doen was, hing er een heerlijk gezellige sfeer in huis. Het klussen voelde haast als spelen.
Sinds augustus heeft mijn focus vooral op mijn werk gelegen. Het was en is flink wennen om meer te werken. Ik vertrek vaak naar mijn werk wanneer hubbie nog in zijn nest ligt en wanneer ik ’s avonds eindelijk op de bank kan ploffen moet hij vaak nog de deur uit. Door de weeks zien we elkaar amper en ook de weekenden zijn vaak meer gevuld dan ons lief is. En dus is er het sluipende gevaar dat we vergeten van elkaar te genieten. Dat we vergeten stil te staan bij het feit dat we een heerlijk gezinnetje zijn en dat God ons viertjes zo bijzonder en wonderlijk heeft gemaakt en bij elkaar gebracht.
En gister was er dat stop-en-sta-stil-moment. Te midden van alle bezigheden trof het me dat ook die drukdoenerij iets wonderlijk en mooi heeft. Het kan. Het mag. We hebben allemaal onze eigen talenten en kwaliteiten en mogen daar veelvuldig mee bezig zijn.
We denken vaak dat we God alleen vinden in de rust of in de eenzaamheid of in een zeldzaam reflectiemoment. Maar God is ook aanwezig in de krioelende drukte van de stad, op het werk en in alle opwinding en commotie. En ook daar en in elkaar kunnen en mogen we Hem ontmoeten! Hij heeft de wereld geschapen juist opdat we kunnen krioelen, kunnen werken en bezig kunnen zijn. Misschien moeten we juist het wonderlijke en de schoonheid van het werken meer benadrukken en het iets meer leren zien als spelen in zijn Creatie in Zijn aanwezigheid!

Hoe groot zijn uw werken Heer, u hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van uw rijkdommen. Daar ligt de zee, groot en wijd en uitgestrekt; daar leeft krioelend gedierte, net te tellen, kleine dieren en grote. Daar varen de schepen, daar gaat de Leviathan, die U gevormd hebt om hem erin te laten spelen. Psalm 104:24-26

Yesterday we had al lot of jobs to do in and around the house, as usual. Hubbie diligently committed himself to re-tiling the toilet downstairs. Son 1 wanted led-lighting in his built-in wardrobe and sank up and down the stairs with heavy material to drill through the thick brick walls, burning solder to fix the electra. Son 2 finally realized that his bedroom needed a thorough cleanup and was busy with soap and vacuum cleaner, and was thoughtful enough to clean the guest room along the way. And I? Except the helping hand I often was called to give, except cleaning the windows, shopping for groceries , cooking and cleaning up … I enjoyed. The sun was shining and despite the fact that everyone was “doing” his thing, there was a lovely atmosphere in the house. It almost seemed like we were ‘playing’.
Then there was this –stop-and-stand-still-moment … What a beauty there is in being busy! It’s not wrong when you’re occupied and do what you’re good at! We all have our talents and it is a good thing to use them! So, in the midst of all the busyness I smiled, and realized God is here to meet us in our action!
We often tend to think we need to find God in rest or nature or … But He is also near when we work, are busy … in the hustle of the city, in the midst of a multitude. We can meet Him when we are doing our jobs, our chores … 
He created the earth and filled it with creatures, innumerable living things… If he only wanted rest and silence He would have made less. We can look on our chores and jobs as a way to play in His creation and meet Him in the hustle and bustle.

How countless are Your works, Lord, In wisdom You have made them all; the earth is full of creatures. Here in the sea, vast and wide, teeming with creatures beyond number – living things both large and small. There the ships move about, and Leviathan which You formed to play there. Psalms 104:24-26

Jonah

#atimeforeverything 

(Scroll down for English translation)  

Alles heeft zijn tijd…  Het nieuwe schooljaar is afgetrapt en alweer in volle gang. Dit jaar heb ik ruim 400 leerlingen die leuke en leerzame lessen van me hopen te krijgen en een aantal collega’s verwachten dat ik ze goed inwerk en coach.  De druk is dus flink opgevoerd, mijn werkdagen zijn lang en intensief en ook al heb ik me deze zomer flink staan voorbereiden: wanneer ik na een werkdag thuiskom voel ik me gesloopt. Echt, compleet gesloopt 🤢

Er was een tijd voor vakantie (en lang leve het onderwijs: ik had maar liefst 5 weken) en nu is het weer tijd om er flink tegenaan te gaan. Om mezelf een overspanning of tweede mega burn out te besparen is het echt belangrijk dat ik mijn rust neem. Dus poog ik veel te slapen (helaas is mijn slaapkwaliteit per definitie slecht – al sinds mijn tienerjaren) , is mijn huis niet zo schoon als ik zou willen en moeten mijn pubers wekelijks bijspringen qua koken.

Druk druk – ik ben veel te druk om NIET mijn stille tijd te nemen. Na een flinke werkdag doe ik dus alsnog mijn best om de tv nog even te laten voor wat het is, en me toch ff in God’s Woord te verdiepen. En het hoeft echt geen intense studie te zijn. 1 woord of 1 zin letteren of een simpele tekening is al genoeg want ik heb echt niet meer de puf om uren bezig te zijn. Sterker nog: 1 uur is eigenlijk al teveel. En voor wie denkt ‘hoe redt ze zo een tekening binnen 1 uur?’ : grafietpapier! Zelfs de grootste kunstenaars gebruikten truukjes dus waarom zou ik (jij) dat niet mogen doen? Op dagen dat ik weinig puf heb kies ik een leuke foto uit op internet, trek ik de hoofdlijnen (voor een deel) over en ga van daaruit verder. Ik weet dat ik het zonder ook kan, maar daar neem ik de tijd niet voor. Ik ben ervan overtuigd dat God me liever elke dag eventjes ontmoet dat maar eens in de zoveel tijd. Liever ziet hij me regelmatig in mijn chaotische huishouden na een wat minder gezonde en snel in elkaar geflanste maaltijd met een lekker kopje koffie om gewoon even samen te zijn dan slechts nu en dan omdat ik continue bezig ben met werken, het bijhouden van een superclean huishouden en het maken van culinaire gerechten die een koning waardig zijn (maar die nooit uitgenodigd is)…

Je hebt geen dure workshops ‘by the best’ nodig om te starten met journalen. Want het gaat God niet om het resultaat! Het gaat Hem om het proces; om het samen zijn, het samen kliederen, zelfs het samen lachen om hoe weinig artistiek iets eruit kan zien maar intussen vooral genieten van hoe gezellig je het samen hebt! (En hiermee zeg ik niet dat workshops fout zijn! Ze zijn vooral leuk, helpen je op het artistieke vlak even wat verder zodat je ZELF wat tevredener kan zijn en het biedt je vooral ook de kans om het optrekken met God te delen met anderen; wat erg waardevol kan zijn. Maar je hebt ze niet nodig om te kunnen starten met journalen!)

God wil je ontmoeten. En als je dan wat minder leuke tekeningen hebt, of je maakt gebruik van truukjes: so be it! Kopieer, traceer, knip, plak, gebruik (free) printables, speel met kleur, washitape of verf en: foefel 😅!

Hij wil bij jou op de thee, tijd met je doorbrengen. Dus stop met uitstellen en zet de deur open. In al je imperfectionisme: geniet van het samenzijn met Hem en wacht niet tot je uren de tijd hebt: die kwartiertjes tussendoor zijn Hem ook bijzonder waardevol!

En als je niet zoveel eisen stelt aan je kunst en kunnen: dan is er altijd wel even tijd…  #allesheeftzijntijd

(Volg mij en lucinde op insta voor meer foto’s en gedachten in dit thema!)

 

(please note: English isn’t my native language so when I make huge spelling or grammar mistakes please contact me 😅) 

There’s #atimeforeverything. A new school-year already began. This year over 400 students expect me to teach them well and several new colleagues expect me to mentor them. So the pressure is up, the days are long and though I prepared myself weeks in advance, these first weeks are hard. I’m exhausted when I come home (I have a headache for days now). There was a time for vacation and now is a time to work hard. But after a hard day at work there is a time to take rest. So To keep my sanity I sleep a lot, don’t clean my house as it should be cleaned and I asked my teenagers to cook twice a week. 
Busy, busy, I’m way too busy NOT to take my time with God. So at the end of a busy day there is a time for me to read and journal. No I don’t journal hours at the time and not every day. And to be completely honest I mostly prefer to do my #biblejournaling in less than an hour. And before you think I’m such an artist that I can draw these in such a short time: I cheat! I love tracing-paper 😱

When it comes to meet my heavenly father I like to think He prefers to meet me on a daily basis in a messy house after a not so exquisite dinner with art that’s not completely homemade but was meant to welcome Him into my heart instead of inviting Him over just once in a while, in a perfectly cleaned mansion with perfectly balanced dinners fit for kings and queens and with art I only made after multiple workshops by the best so it is completely state of the art. 

He just wants to meet me. Have relation with me. Wants me to feel at home with him. So I cheat. (Not always but often enough!) And when you are busy keeping work, life, kids and sanity all together: you should cheat too! 

So stop thinking you have to create everything yourself and it has to be beautiful in YOUR eyes. Cheat! Trace, cut and past, letter a single word, imitate others, use (free) printables … but make sure to meet Him! 

There is a time for everyting – but there’s always time to meet your Lord. 

(Follow me or Lucinde on insta for more pictures and thoughts on the #atimeforeverything theme) 

#Woordvrouw 31: Bat-Melech

tekst bij Bat-Melech

(Scroll down for English translation)

Always wear your invisible crown!

Lezen: Romeinen 8:14  en Psalm 45:14-16

Hallo, ik ben Bat-Melech, ik ben de dochter van de koning, Je hebt het misschien niet door maar ook al word ik niet zo specifiek genoemd in de bijbel, ik kom er heel vaak in voor. Ik ben het oogappeltje van de koning. Zijn prinses. Hij houdt zoveel van mij dat hij me alles geeft wat ik nodig heb en meer. En als ik wat fout doe, mag ik altijd bij hem komen, wetende dat hij me vergeeft.

Voor de duidelijkheid: ik ben niet altijd zijn dochter geweest. Hij heeft mij, Bat-Melech uitgekozen om zijn dochter te zijn. Hij heeft me geadopteerd. Lang verhaal hoe dat kwam maar soms voelt het alsof ik altijd al bij hem heb gehoord, en soms ook niet en dan verlang ik wel weer naar het leventje wat ik leidde voor ik hier in het paleis kwam. Maar het is maar waar ik naar kijk: het gras is altijd groener waar je het water geeft. Dus dwing ik mezelf te kijken naar alle rijkdom en vooral alle liefde die hij me geeft.

Hij is er altijd voor me. Echt waar. Staatszaken hebben nooit, never, nimmer voorrang op mijn welzijn. Ik mag altijd zomaar zijn kantoor binnenstormen. Hij maakt altijd tijd voor me. Heel bijzonder eigenlijk. Ik moet mezelf ook af en toe in herinnering brengen dat ik dit niet voor lief mag nemen. Het is zo waardevol, maar tegelijk ook zo ‘gewoon’… tja, ik kan het niet goed uitleggen …

Soms geeft hij me niet wat ik wil, en ondanks het feit dat ik me dan heel verwend kan gedragen (of zelfs boos en verwijtend), blijft hij me beschermen. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik soms wel baal dat hij me niet gewoon vertelt waarom. Ik heb het hem vaak gevraagd maar hij zei alleen maar:  “Bat-Melech, vertrouw maar gewoon op mij. Als ik je je zin een keer niet geef heb ik daar een goede reden voor. En nee, die reden hang ik niet altijd aan je neus want dan ga je je alleen maar meer zorgen maken. En die zorgen; die heb ik op mij genomen liefje! “… ondanks mijn boosheid bleef hij lief en vriendelijk.

Waar ik eerder het leven maar nam zoals het kwam en niet altijd geloofde in mijn eigen kunnen, liet hij me zien hoe bijzonder alles eigenlijk is. Hoe bijzonder en getalenteerd ik ben. Hij heeft me aangesteld als zijn ambassadeur (ik geef toe, soms ben ik nog in training) en heeft mijn leven een waardevolle invulling gegeven. Ik heb nu echt een geweldige baan!

De koning vindt me, ondanks al mijn tekortkomingen, een prachtige dame. Dat zie ik in zijn ogen, dat lees ik in de briefjes die hij me af en toe stuurt en dat ruik ik aan de bloemen die hij me regelmatig geeft. Hij is een geweldige papa!

Bat-Melech betekent ‘dochter van de koning’.  Jij bent Bat-Melech. God is de koning. Jij bent God’s dochter. Jouw naam mag dan niet letterlijk in de bijbel opgetekend zijn; zoveel teksten gaan wel over jou of zijn aan jou gericht. Jij bent gekozen, geadopteerd, gewaardeerd, talentvol, af en toe verwend, maar bovenal een geliefde prinses! (of prins voor de heren die dit lezen 🙂 ) Dus, in wat voor omstandigheden je ook zit: recht je rug, hef je hoofd en always wear your invisible crown! (draag altijd je onzichtbare kroon!)

Doen:

  • Lees het bovenste nog eens, en vul in plaats van ‘Bat-Melech’ je eigen naam in. Vertel God wat dit met je doet, waar je moeite mee hebt of wat je raakt…
  • Koop vandaag een bloemetje voor jezelf ; een dikke rijke bos of een enkele roos (of pluk er ergens 1) en zet het in een vaas op een zichtbare plek in huis. Elke keer dat je ernaar kijkt mag je beseffen hoe groot God’s liefde is voor zijn prinsesje en hoe vaak Hij voorziet ik grote en kleine ‘kadootjes’.

Creatief:

De spreuk ‘Always wear your invisible crown’ vond ik helemaal bij dit stukje passen. Het zegt me dat ik altijd met een geheven hoofd mijn omstandigheden tegemoet kan treden. Ik hoef niet te twijfelen aan mijn status! Ik ben een koningsdochter! Omdat ik me dit met regelmaat wil inprenten heb ik deze tekst in mooie handlettering uitgewerkt en er een boekenlegger van gemaakt. Het sjabloon voor de boekenlegger vind je hier, je kan hem uitprinten en zelf met inkt, verf of potlood opfleuren. Ik gebruikte distress ink en heb hem daarna gelamineerd voor ik er een lintje aan maakte.

Dit was de laatste woordvrouw in deze challenge. Morgen nog een ‘En nu blogje’  maar dan is het toch echt ten einde.  Laat ons gerust weten hoe je het vond en wat je eraan gehad hebt. Welke ‘les’ was voor jou het belangrijkst? Wat kwam het meest bij je binnen?  Je bent welkom te reageren op deze blog, via een persoonlijk bericht, via instagram of via de bijbel journaling groep op facebook.  Heb je nog niet alle woordvrouwen overdacht: geeft niet, de blogs blijven online!

Iedereen enorm bedankt voor het meedoen. Het was en is ons gebed dat de challenge veel zegen bracht en brengen zal.
Een extra dank je wel aan Lucinde die met me mee schreef, dank aan het gebedsteam wat gedurende de hele challenge achter ons én alle deelnemers stond en  dank aan Jenny Pollett voor het meekijken met m’n vertalingen.

Always wear your invisible crown!

tekst bij Bat-MelechRead: Romans 8:14 and Psalm 45: 14-16

Hello, I’m Bat-Melech, I’m the King’s daughter. Maybe you haven’t noticed yet, but though I’m not specifically mentioned in the Bible, I’m very often in it. I’m the king’s fondling. His princess. He loves me so much that he gives me everything I need and even more. And when I do something wrong, I can always rely on it that he forgives me wholeheartedly.

For the sake of clarity: I haven’t always been his daughter. He chose me, Bat-Melech to be his. He adopted me. Long story, don’t ask, but sometimes it seems like I’ve always belonged to him. And when it sometimes doesn’t I long for the life that I led before I came to this palace. But you know: the grass is always greener where you give it water. So, despite how I feel, I force myself to look at all the wealth and especially all the love he gives me, again and again and again… Nothing can compete with that!

He’s always there for me. Really. State affairs never, ever, ever prevail on my well-being. I can always enter his office, don’t even have to knock! He always makes time for me. Very special indeed. I have to remind myself occasionally that I can’t take this for granted.  It’s so valuable, but at the same time so ‘normal’… well, I can’t explain it very well …

Sometimes he doesn’t give me what I want, and despite me acting very spoiled (or even angry and provocative at the time) he’s my steadfast; he continues protecting, caring and providing. I have to confess that sometimes I’m sick of the fact that he just doesn’t tell me why things happen or why he doesn’t give me what I asked for. I often asked him, but he always says, “Bat-Melech, just trust me. If I don’t tell you, I have a good reason to do so.  So stop worrying. I’ve taken your burdens because I love you! … and despite my childish anger, he always remains sweet and friendly.

Before, when I took life just as it came and didn’t always believe in my own abilities, he showed me how special everything about me actually is. How special and talented I am. He appointed me as his ambassador (I admit, sometimes I’m still in training) and He gave my life value. I really have an awesome job now!

In spite of all my shortcomings, the king sees me as a beautiful lady. I see can see it in his eyes, and I can read it in the letters he sends me occasionally and I smell it in the flowers he regularly gives me. He’s a great daddy!

Bat-Melech is Hebrew for “daughter of the king”. You are Bat-Melech. God is the king. You are God’s daughter. Your name may not be literally recorded in the Bible; So many texts are about you or are addressed to you. You have been chosen, adopted, valued, talented, occasionally spoiled, but above all: YOU ARE A BELOVED PRINCESS! (or prince for the gentlemen who read this :)) So, whatever your circumstances: straighten your back, lift your head up high and always, always wear your invisible crown knowing you are His! 

Contemplate:

  • Read the text again, and instead of  ‘Bat-Melech’ fill in your name. Tell God how this makes you feel.
  • + Buy a flower for yourself today; A thick, rich bunch or a single rose (or pick a flower from your garden…) and put it in a vase on a visible place in the house. Every time you look at it you can realize how great God’s love for you, his little princess, is and how often He provides in great and small ‘gifts’.

Creative:

The motto ‘Always wear your invisible crown’ fitted this devotional perfectly. It tells me that I can hold my head up high despite circumstances because I’m protected by my Father, and He always provides! I don’t have to doubt my status! I’m a royal daughter! I wanted this as a constant reminder so created a bookkeeper. You can find the template here .

This was the last biblical woman in this challenge. Tomorrow I will post a final  ‘How to continue on my own- devotional’ but after that the challenge really comes to an end. Please let us know how you experienced this journey! What lesson was the most important to you?  You are welcome to comment on this blog via a personal message via instagram or the Bible journaling group on Facebook. When you haven’t finished all the biblical women: no worries, the posts, free templates, printables etc remain online! 

Thank you very much for participating! 
An additional and big thank you to Lucinde who co-hosted this challenge with me, a big thank you to the prayer team and a loving thank you to Jenny Pollett for checking several of my translations!

#Woordvrouw – Gebed voor tekentalent – The drawing-skill-prayer ??

(Scroll down for English translation)

notabouttheart2Tekenen, dat is nog echt wel een dingetje voor veel bible journalers… Het niet kunnen tekenen is sommigen een doorn in het vlees. Want er zijn er zoveel die zulke prachtige maaksels creëren; dat wil je zelf ook! Maar hoe maak je nou zoiets prachtig in je bijbel wanneer een stickpoppetje je al ingewikkeld lijkt?

Lieve dames en heren, laten we hier even heel duidelijk over zijn: Ik kan totaal niet zingen. Jarenlang heb ik verlangend naar een prachtige zangstem maar daar was ik nu eenmaal niet mee gezegend. Op zondag doe ik dus geen poging om zelf op dat podium te staan maar laat ik me, met de rest van de kerkgangers, leiden door het zangteam wat wél gezegend is met zangtalent (hopen we dan :P) Iedereen mag meezingen, maar niet iedereen beklimt dat podium. En al lang niet iedereen verzint zelf al die prachtige liedjes. De één zingt wat harder dan de ander, en sommigen zingen af en toe bewust even een paar toontjes lager omdat het anders echt kraaienvals is, sommige nummers nodigen de één uit om uit volle borst mee te zingen en een ander is bij dat nummer juist liever stil en ingetogen. Niet iedereen zingt graag Engels en anderen vinden die taal veel lekkerder klinken… En in mijn geval: ik zing niet, althans, niet in de buurt van anderen. Ik krijg geen noot door m’n keel. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet genieten kan van muziek. Of dat ik de woorden niet in gedachten kan uitspreken …  In de kerk draait het ook niet om het zingen op zich: het gaat om het gezamenlijk grootmaken van God.

Zo is het ook met tekenen. Voor een deel kan je veel leren qua techniek, maar voor een deel is het ook ‘gevoel’. Jezelf vergelijken met ‘de zangleiders’ of liedjesschrijvers onder de biblejournalers is niet eerlijk. Wanneer tekenen je ding niet helemaal is: laat je dan vooral leiden door het talent van een ander; sta toe dat ze je af en toe ‘een nieuw lied’ (techniek) aanleren en voel geen schroom om één en ander na te doen, of om gebruik te maken van sjablonen en tutorials. Wees niet teleurgesteld omdat je het net wat minder lijkt te doen dan de ander!

Aan de afgewerkte tekening van een ander kan je niet zien hoeveel moeite het kostte, hoe vaak de ander moest oefenen voor hij of zij dit kon, of hoeveel mislukte tekeningen er aan vooraf gingen, en al helemaal niet of de hartsgesteldheid erbij hetgeen is wat God verlangt. Je vergelijkt een kinderstemmetje niet met een volwassen stem en een man verwijt je niet dat hij geen sopraanstem heeft. En hé … als je in de kerk staat: kijk jij de mensen naast je erop aan als ze een lied niet kennen? Erger je je aan dat kind wat uit volle borst en met alle liefde meezingt maar er qua toon echt naast zit? Of ben je zelf bezig met meezingen en God grootmaken?

 

Heel veel valt te leren in het bible journalen, en bible journalen is VEEL meer dan alleen maar tekenen of handletteren… het is spelen met woorden, met kleuren met materialen en vormen… allemaal met het doel: God grootmaken.

Binnenkort (1mei) starten we met de #woordvrouw bible journaling challenge. Met elke overdenking zullen we ook een voorbeeld laten zien van hoe je het zou kunnen uitwerken. We geven ideetjes en soms technieken om te oefenen. Natuurlijk mag je je eigen creativiteit de loop laten gaan. Maar je mag je ook prima laten leiden. Het gaat erom dat we samen God groot maken met onze creativiteit. En dat de één een tekenwonder is en de ander prachtige dingen maakt met stickers en weer een ander ‘gewoon’ imiteert maakt niet uit. Het gaat om het SAMEN grootmaken.

#Gebedspunten

  • Dat je tevreden bent met je eigen talent.
  • Dat je de vrijheid ervaart om al dan niet technieken te proberen maar jezelf niet vergelijkt met een ander.
  • Dat je niet teveel focust op de eisen die je aan jezelf stelt maar je kan richten op waar het echt om draait. Het gaat om je hartgesteldheid!

notabouttheartDrawing, or to be more precise not being able to draw; that’s really a big
thing for many of us bible journalers … to some it’s really a thorn in the flesh. How often do you get inspired by beautiful drawings someone else drew in their bible? When you spend time with God you really want it to look that way, don’t you? It’s more pleasing when you create something gorgeously, almost like it must please God more than just a stick figure, doesn’t it? But what if even a stick figure is way out of your league? We all know it doesn’t matter to God … but why do we?

Dear fellow journalers, let it be clear: I can’t sing. Really, not a note. For years I longed and prayed for a beautiful voice but God never provided. So, I never climb the stage in church, it hurts to say. But instead, along with the rest of the congregation, I allow the worship team to lead me.  They are gifted (we hope ;P)!  In church everyone is allowed to sing along. But not everyone can write a song that leads a whole congregation in awe and adoration to God. And even those who really have the voice of a nighingale aren’t always gifted with the talent to write or lead. One can sing relatively well when he sings a little louder, while another consciously has to sing a few tones lower, and a third prefers to sing quiet and subdued (or others prefer when he or she does). … And in my case; I don’t sing at all, at least, not when others can hear me. But that doesn’t mean I can’t enjoy the music or can’t express my worship in another way… In church it’s not about the singing in itself: it’s about magnifying God together, with or without a beautiful voice.

So like with singing, journaling isn’t about being very talented. You really don’t need to be a van Gogh.  Stop comparing yourself with the worship leaders or songwriters among the bible journalers. It’s not fair! Like worshiping in church it’s ok to let yourself be guided by those who can draw or are gifted with a creative mind; allow them to occasionally teach you ‘a new song’ (technique) and please, never hesitate to use free stencils, free printables, watch tutorials or to decorate with stickers … Do not feel disappointed because you seem to do less than another!
The finished drawing doesn’t show how much effort it took, or how often the eraser was used, or how much practice was needed and it certainly doesn’t say a thing about the condition of heart it was created with!

You don’t compare a child’s voice with a mature one. And you can’t accuse a man for not being able to sing like a soprano. And hey … if you’re in the church, do you keep an eye on those who don’t know the song? Or are you occupied with that child that sings wholeheartedly but really off-key?  Or are you worshiping God yourself?

This equation can teach us a lot about our motivation to journal. Bible journaling is so much more than drawing. It’s about writing down your prayers, playing with colors and materials, it’s about shapes and hand-lettering… but most of all: it’s about bringing glory to God!

May 1st we’ll start the #31daysofbiblicalwomen bible journaling challenge. With each devotional we will offer you an idea to journal it. We provide a few tutorials, some techniques to practice and of course several free drawings you can color or trace into your bible or notebook. You can choose to draw yourself or to just copy (by the way: copying is a timesaver if you’re in lack of anything) The goal of this challenge is to exalt God together through our creativity.   And it really, really doesn’t matter if one has ‘the drawing skills’ while others decorate with stickers, cutouts or stamps. It’s about glorifying God TOGETHER.

#Pray
• That you are happy with your own God given talent.
• That you won’t compare yourself with others.
• That the challenge will focus you on what really matters: Worshiping God through bible journaling. 

(Feel free to share or use content but   please handle the credits with care and always link properly 😅) 

Abram kukkelt van z’n sokkel… 

Stel je eens voor… op zeer onverklaarbare wijze krijg je ineens de stem van een jou vreemde Godheid te horen. En die stem draagt je op huis en haard te verlaten om naar een land te gaan – je hebt nog geen idee waar, hoe of wat- en die God belooft je dat als je gehoorzaamt dat je niet alleen dat land in eigendom krijgt, Hij zal je ook zegenen en je aanzien, status geven. …

Ben ik de enige waarbij alle nekharen overeind zouden gaan staan en het wantrouwen de lucht in zou schieten? Maar laat die stem nou zo overtuigend zijn dat je inderdaad alles inpakt, je hele huishouding op een stel kamelen hijst en op weg gaat richting het grote onbekende…

Een God die jou persoonlijk uitkiest als zijn ambassadeur… jouw nageslacht tot Zijn volk wil maken. Wat een eer.

Genesis 12 is er klip en klaar over; Abram doet wat God hem opdraagt en vertrekt. Wat een geloofsheld denk ik dan. Wat een ongelooflijk vertrouwen moet die man hebben gehad. Wat een geloof! Toch?
Nou, als je even verder leest kukkelt Abram van zijn sokkeltje hoor. Wanneer hij in Egypte komt vindt de Farao zijn vrouw blijkbaar zo aantrekkelijk dat Abram niet eens durft te zeggen dat ze getrouwd zijn. Bang voor z’n haggie (en dat van z’n Saraï) staat hij toe dat de Farao Saraï tot vrouw wil nemen. Waar was zijn geloof in God toen? Wat bleef er over van zijn vertrouwen toen de situatie ineens hagelijk werd?

Niet veel.
Maar God zet Abram niet aan de kant. Het menselijk falen is voor God blijkbaar geen reden om dan maar iemand anders uit te kiezen. Gebrek aan vertrouwen heeft Abram niet gediskwalificeerd voor de uitvoering van Gods plan: het plan om via 1 man en zijn nageslacht de wereld te bereiken met Zijn liefde.
Misschien moet ik daaraan denken wanneer ik weer eens twijfel aan mezelf en me afvraag wat God nou met mij kan aanvangen. 😅

Liefde? Wat is dat? 

Politieagenten die worden bekogeld, pleegkinderen die door de overheid in de steek gelaten worden, ouderen die tot de middag in een natte luier liggen, een torenhoog echtscheidingspercentage … wat is liefde vandaag de dag nog waard?
Of is het juist het gebrek aan liefde waardoor onze wereld onnodig lijdt?

De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren, de liefde is niet afgunstig, de liefde behandelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen.  

De statenvertaling gebruikt een hele rij dure woorden die nogal in onbruik zijn geraakt. En hoewel de herziene statenvertaling dezelfde bijbeltekst uit 1 Korinthe 13 (v4) een stuk begrijpelijker uitlegt, heeft deze keer de bijbel in gewone taal mijn voorkeur;

Liefde is geduldig en vriendelijk, liefde is; niet jaloers zijn, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander.

 

Laten we anno 2017 de ware liefde weer introduceren in elk aspect van ons leven. Laten we mild en vriendelijk reageren wanneer we moeilijkheden of probleemzoekers tegenkomen. Laten we ons verdraagzaamheid eigen maken, alsof het een tweede natuur is.  Laten we voorkomen dat we branden van jaloezie, ontevreden zijn met wat we wél hebben doordat we vooral letten op dat wat we niét hebben.  Laten we ophouden met onszelf zo veelvuldig te presenteren, onszelf beter voor te doen dan dat we werkelijk zijn (vooral op social media). Laten we de ander belangrijker achten dan onszelf: op het werk in ons huwelijk, in relatie tot onze kinderen, tegenover de vluchtelingen, …  en ons overgeven aan Gods Liefde 

Naakte Jakobus 4:8 ?

Wie kent vandaag de dag nog het werkwoord ‘naken’?  Volgens het etymologisch woordenboek komt het van naeken en het betekent iemand naderen, heel dichtbij komen of op iemands handen zijn.   

Ik denk dat de gemiddelde puber automatisch aan naaktheid denkt bij dit woord. Niet de bedoeling wanneer je Jakobus 4:8 leest in de ouderwetse Statenvertaling 

Naakt tot God, en Hij zal tot u naken, reinigt de handen, gij zondaars, en zuivert de harten, gij dubbelhartigen. 

Oef, wat een tekst.  Gelukkig gebruikt de Herziene Statenvertaling het woord naderen in plaats van naken. Scheelt weer.  

In de NBV staat echter: “Verneder uzelf voor de Heer dan zal hij u verheffen.”  en de BGT schrijft:  “Laat aan God zien dat je jezelf onbelangrijk vindt. Dan zal Hij je later belangrijk maken.”    

Wanneer je de oorspronkelijke Griekse tekst erbij pakt snap ik deze vertalingen niet.  

Ff kort door de bocht de belangrijkste Griekse woorden uit dit vers op een rij: Eggizo = naderen, je bij iemand voegen.  Kathartizoo = je losmaken van zonde, je opnieuw toewijden, je zuiveren. Xeir = het woord voor handen maar staat ook symbool voor dat wat jij kan controleren; dat wat je doet. Hamarthoolos = iemand die met zonden bevlekt is, een zondaar dus. Hagizo = moreel of ceremonieel zuiveren / puur maken. En Kardia is Grieks voor hart; het centrum van je geestelijk leven.  
Wat staat er dan? 

  • Voeg je bij God! Nader Hem! Zorg ervoor dat je onder Zijn leiding valt!  
  • Hij zal dan jou ook naderen. Hij zal je bij zich nemen. Hij zal naar je toe komen. Hij zal de afstand die er nog is overbruggen!  
  • Wijdt jezelf weer aan Hem toe. Stop met zondigen voor zover dat in je mogelijkheden ligt. 
  • Maak jezelf weer puur.  Misschien kan je een symbolische daad doen om je intenties kracht bij te zetten. (Mijn invulling: denk eens na over de doop? Ga naar een huwelijksweekend, doe de Alphacursus, … )  Zorg iig dat je je vanuit je diepste binnenste, vanuit het centrum van je bestaan, weer leeft zoals Hij dat van je verwacht.  

 

Wat mij betreft zit de basisbijbel het dichts bij qua de interpretatie van de vertaling: 

 Ga naar God toe. Dan zal Hij naar jou toekomen. Stop met het doen van slechte dingen, ongehoorzame mensen. Leef voortaan zoals God het wil, twijfelaars. 
 

Noot: Vertalingen zijn niet persé goed of slecht. Elke vertaling heeft te maken met de tijdsgeest waarin hij geschreven werd en de wijze van hoe je de oorspronkelijke tekst  in de juiste context van toen en nu interpreteert. En dan zijn vele vertalingen mogelijk. 😉  

Omhoog ↑