5 tekentips die ik als beginner had willen weten!

(oftewel: waarom jouw tekening na alle moeite nog steeds op een platte pannenkoek lijkt en wat je dan doet)


Misschien herken je dit. Je begint vol hoop. Je hebt er zin in. Je hebt je spullen klaar. Je gaat “even lekker tekenen”. En dán… halverwege… komt dat moment dat je naar je papier kijkt en denkt: Oké. Waarom klopt dit niet? Ik heb toch alles gedaan wat ik moest doen? Ik heb zelfs netjes alle stappen gevolgd en mijn gum heeft geen ruzie gemaakt met mijn potlood (nou ja, een béétje)… 

Goed nieuws: dit ligt niet aan jou. Dit is gewoon hoe het leren tekenen werkt. Je loopt tegen dezelfde beginnersproblemen aan als iedereen. Alleen… niemand zegt er even bij wat je dan praktisch moet doen.

Dus. In deze blog 10 dingen die ik als beginnende tekenaar zó graag eerder had willen weten. Niet zwaar. Niet streng. Wel mega handig. En met een typische Sara-knipoog.

1. Je tekening “klopt niet”, maar je weet niet waarom

Wat er gebeurt: Wanneer je te lang met je neus bovenop je tekening zit raakt je brein gewend aan de foutjes die je eerder maakte. En die zie je dan niet meer. Daarnaast teken je vooral wat je denkt dat je ziet. 

Oplossing: afstand nemen (en je brein even laten schrikken).

  • Maak een foto en kijk via je scherm.
  • Draai je papier eens ondersteboven.
  • Als je durft: bekijk je tekening via de spiegel

Je ziet meteen waar het hapert. Echt. (Niet doorvertellen dat je spiegel de beste docent is… (Behalve ik dan 🤪) Wanneer je bijvoorbeeld een fiets tekent weet je dat de wielen in theorie rond zijn … maar afhankelijk vanuit welk perspectief je ze wil tekenen zie je ze veel vaker ovaal. Goed kijken is dus key! 

Extra tip: Kijk goed en teken de vorm die je ziet, niet het hele object. Soms helpt het om met overtrekpapier eerst even de vormen over te nemen om daar goed naar te kijken. Tekenen is voor 99% leren kijken. Die 1% is het potlood vasthouden zonder je schouder te verkrampen. 

2. Je tekening lijkt rommelig (terwijl je juist extra je best deed)

Wat er gebeurt: Je wil een zo compleet mogelijke illustratie en het graag zo realistisch als mogelijk. En dus voeg je heel veel details toe. En die teken je allemaal in met dezelfde fineliner.  Dan schreeuwt alles om aandacht en lijkt het een rommeltje. 

Oplossing: ga terug naar grote vormen en kies één focuspunt.

  • Vraag jezelf: wat moet het belangrijkste zijn in deze tekening? En laat de rest zachter, rustiger, simpeler.
  • Zet alleen de meest in het oog springende dingen in fineliner. Details alleen met kleur of schaduw aanbrengen.
  • Gebruik meerdere diktes fineliner: details met een 005, grote vormen met een 05. 

Je tekening hoeft niet overal “hard” te schreeuwen. Dus kies wat moet opvallen en welke details weggelaten kunnen worden. 

Extra tip: In een gezicht kan je bijvoorbeeld de hele neus en lippen in fineliner zetten. Maar door die niet te ‘tekenen’ maar met kleur of schaduw aan te zetten komt het vaak natuurlijker over. 

3. Je twijfelt en denkt dat iedereen beter is dan jij

Wat er gebeurt: je vergelijkt jouw beginners-schetsmoment met iemands hoogglans eindresultaat. Dat is niet eerlijk.  En behalve dat: niemand post zijn mislukkingen trots op social media.  Vergeet daarnaast niet dat ook iedereen een heel eigen stijl heeft en dat wanneer je die met elkaar vergelijkt dat hetzelfde is als appels en peren vergelijken. 

Oplossing: Vergelijk jezelf met jezelf. 

  • Herinner jezelf: niemand post zijn berg “mwah”. Iedereen heeft mislukkingen. Iedereen. Ook ik. Zat. En vaak!  Je moet door een hele stapel mwa om bij wow te komen. Dat heet oefening. Art practice.
  • Maak ook eens procesfoto’s van je eigen creaties. Soms helpt dat om te ontdekken in welke fase je het moeilijk krijgt … dan kan je een ander makkelijker om meedenken vragen. 
  • Durf te breken met de fake social media cultuur en post behalve het shiny eindresultaat ook een keer de versies die je aan de kant gooide of de fotomomentjes van vlak voor je iets weggumde! 

Kijk naar Picasso: die maakte meer dan duizend tekeningen. En we kennen er… een handvol. Dat zegt genoeg toch?

Extra tip: Bewaar en dateer je tekeningen. Dit helpt om je groei te zien. En voel je welkom in de Facebookgroep Drawing Diva’s daar zijn ook je mislukkingen welkom! 

4. Goede materialen helpen (maar ze gaan het niet voor je doen)

Wat er gebeurt: Je voelt jezelf nog een beginner … en dus ga je geen schetsboek van 25,- kopen. Maar goedkoop papier kan enorm frustreren. Of je werkt met kleurpotloden van de aceetion en je snapt bij het kijken van de video’s in mijn Pretty Pencil People cursus maar niet waarom ik er zo lang over doe en hoe ik zoveel lagen kan aanbrengen. Want bij jou glijden je potloden al over je blad maar kleuren ze al lang niet meer. 

De juiste materialen, en zeker de juiste DRAGER van je materialen (het juiste papier!) hebben absoluut invloed op je tekenproces. Het juiste materiaal voorkomt vaak een boel frustratie en verhoogt je plezier. 

Oplossing: gun jezelf het beste binnen je budget. 

  • Zie je materialen niet als te duur, maar als een investering in je plezier. Dit lijkt misschien een beetje cheesy en ik zeg het op beurzen vaak als grapje om mensen over te halen tot een aankoop, maar het is echt zo. Je wil niet iets kopen om je er vervolgens over te frustreren toch?
  • Goedkoop is duurkoop. Koop bijvoorbeeld liever een paar losse neocolors 2  en neem de tijd om ze te  leren mengen tot nieuwe kleuren dan dat je een hele doos koopt van een goedkoper alternatief die niet goed blendt, streperig werkt of waarvan de kleur meer in het krijtje blijft zitten dan op je blad verschijnt. 

Fijn papier en fijne materialen maken het proces plezieriger. Maar de magie zit in je hand en in je geduld. (En in het feit dat je gewoon doorgaat, ook als het even stom voelt.)

Extra tip: Ik heb in mijn webshop nog een paar exemplaren van het DIY-pakket Masterclass kleur in je vingers. Deze is inclusief instructie-video en het helpt je te oefenen qua kleuren mengen. In deze masterclass ga je aan de slag met maar 5 kleuren, en daarvan leer je alle kleuren uit het kleurenwiel te maken! 

5. Je loopt vast met inkleuren halverwege

Wat er gebeurt: JA, je tekening is af en nu kan je aan de slag met kleur. Natuurlijk begin je enthousiast met je favo kleuren … en dan ontdek je halverwege dat je kleurplan eigenlijk nergens heen gaat… en loop je vast. 

Oplossing: maak een mini-kleurenplan vóórdat je begint. Niet ingewikkeld. Gewoon: een mini mock-up schetsje waar je even “krast” om te kijken welke kleuren je waar mooi vindt. 

  • Bepaal een palet: welke 3–5 hoofdkleuren wil je gebruiken? Volg je een complementair kleurpalet of liever monochroom? Een triadisch kleurpalet of toch liever meer?
  • Elementen die in de spotlight staan kan je een meer verzadigde kleur geven (bijvoorbeeld knal roze) en details in de schaduw of achtergrond kan je meer dempen (meer oud-roze). Zo blijf je binnen je vooraf bepaalde kleurpalet en matchen de kleuren onderling beter. 

Dit scheelt je zóveel frustratie. Want halverwege wisselen van palet is alsof je in een trein zit naar Groningen en ineens besluit dat je eigenlijk naar Parijs wilde.

Extra tip: gebruik een kleurenwiel en leer er mee werken! (Dit komt bijvoorbeeld in de cursus Pretty Pencil People ook aan bod!) 

Bonustip: 

Zet een deksel op je koffiebeker (serieus – beste tip ever.)

Dit is de meest universele tekentip ooit. En ja: het overkomt ons allemaal. Je hebt verfwater. Je hebt koffie of thee. Je bent lekker in flow. Je reikt automatisch… en ineens heb je je penseel in je koffie gedipt. … Of je neemt een slok van je verfwater en ontdekt een geheel nieuwe smaak: Burnt Umber met een hint van spijt.

Oplossing: drinkbeker met deksel. Klinkt saai. Werkt geniaal.

En als je één ding meeneemt uit de tips hierboven, laat het dan dit zijn:

Je hoeft niet beter te worden in één tekening. Je wordt beter door tien tekeningen te maken die “mwah” zijn en daarna tóch door te gaan.

En nu… potlood pakken. En als je me zoekt: ik zit ergens met een deksel op m’n koffie. 😄✏️

Sara lindenhols blog tekentips

Creativeworld @Frankfurt: een compleet draaiboek inclusief chauffeur …

Ik wist dus écht niet wat ik moest verwachten van Frankfurt. Ik wist dat het groot was. Dat het indrukwekkend zou zijn. Dat het kansen zou kunnen brengen. Maar hoe dat er concreet uit zou zien? Geen idee. Dus deed ik wat ik altijd doe als iets spannend is: ik bereidde me voor alsof ik een expeditie naar de Noordpool ging leiden.

Ik schreef een pitch. In het Nederlands én in het Engels. Gewoon, voor het geval dat. Ik maakte bijpassende visitekaartjes. Stopte een klein portfolio in mijn tas. Dacht na over outfits. Over wat ik wilde zeggen als iemand zou vragen wat ik doe. Ik maakte een lijst met stands en bedrijven die ik absoluut wilde bezoeken, in welke volgorde, op welke dag. Er lag eerlijk waar een soort draaiboek klaar.

To be honest: dat is een trauma-dingetje. Als ik overal over heb nagedacht, voelt het veiliger. Maar gelukkig ben ik ook weer zo’n type dat, als het anders loopt, voldoende voorbereid is om van het plan af te wijken. Ik heb dan genoeg overzicht om te kunnen beslissen wat ik wél doe. Controle met flexibiliteit. Dat is mijn manier.

Donderdagavond reden we alvast naar familie in België om de zes uur durende rit op te breken. Vrijdagochtend vertrokken we vroeg richting Frankfurt, met vrolijk gemoed en een tas vol plannen. Jurgen was dit weekend niet alleen mijn chauffeur, maar ook mijn PA. Hij hield in de gaten of ik genoeg at en dronk, of ik pauzes nam, hij keek zelf ook scherp rond of hij kansen of interessante mensen zag en regelde hotel, vervoer en restaurants. Personal Assistant dus. Met recht.

Zaterdag stond ik ergens te praten bij een stand, helemaal verdiept in een gesprek, toen Jurgen werd aangesproken door een andere standhouder die dacht dat hij handelaar was. Jurgen wijst naar mij en zegt droog: “I’m with her. She’s an artist. I’m her chauffeur.” Die man was compleet flabbergasted. “I want to meet her!” Tegen de tijd dat ik uitgepraat was bij de andere stand, was hij echter verdwenen. We hebben er flink om gelachen. Een kunstenares met eigen chauffeur, het klinkt ook wel lekker natuurlijk.

Bij aankomst werden we gelukkig meteen opgevangen door Jeroen en Sanne. En geloof me: als je voor het eerst die Messe binnenloopt, voelt het alsof je een kleine mier bent in een wereld van beton, glas en gigantische stands. Dankzij hun tips en eerste aanwijzingen zakte de eerste golf van overweldiging meteen. Die eerste middag had ik al een afspraak bij Hahnemühle (Thanks Jeroen en Sanne!) en via hen werd ik voorgesteld aan de directeur van een bekende kunstenaarswinkelketen in Nederland. Dat ging sneller dan mijn draaiboek had voorzien.

Vrijdag had ik vooral gereserveerd om overzicht te krijgen in hal 1: Creativeworld. Kijken. Scannen. Noteren. Zaterdag wilde ik workshops volgen en mijn must-sees afwerken. Zondag nog een workshop, aangevulde gesprekken en de influencer tour. Maandag een gesprek bij Caran d’Ache en wat er nog overbleef, mits mijn energie dat toeliet.

Maar natuurlijk liep het anders. Zaterdag werd ik al vroeg gebeld door Bart van Hahnemühle. Of ik even langs kon komen, hij wilde me voorstellen aan Barbara, iemand hogerop. Prima. Plan lichtjes verschoven.

Met Sanne volgde ik een workshop met materialen van Daniel Smith watercolor. De man (niet Daniel Smith zelf) kon prachtig schilderen, echt waar, maar overdragen is toch een vak apart. We mochten gelukkig alle materialen houden en omdat Jurgen bleef kijken, kreeg hij ook een goodiebag. Ik vond dat een terechte beloning voor zijn geduld.

Ik liep daarna direct langs bij Arrtx, in een hal ver weg verstop onder een andere naam… maar ik wilde echt weten of hun acrylmarkers iets zouden kunnen zijn voor een toekomstige cursus. Ondertussen kreeg ik van Jeroen en Sanne een appje of ik even bij Skrim wilde kijken, zij waren enthousiast. Nou, ik ook. Het was precies zo’n moment waarop ik blij was dat ik mijn pitch had voorbereid. Inmiddels heb ik een leuke UGC-deal met Arrtx en heeft Skrim me gemaild om te oriënteren op een mogelijke samenwerking. Soms moet je gewoon gaan. Gewoon praten.

‘S Avonds gingen we uit eten met Jeroen en Sanne. Het was heerlijk om hen eens uit te horen over hoe zij in business zijn gerold en hoe ze het nu ervaren. En geloof me, als je denkt dat ze hard werken, doe dat keer tien. Ondernemen is geen hobby. Het is bouwen, volhouden en blijven bewegen. Na het eten liepen we naar de trein. Spoorwerkzaamheden. Trein reed niet. Bus gemist. Omweg. Uiteindelijk waren we om 22:20 op onze hotelkamer. Onze stappenteller gaf 14 km aan. Waarvan minimaal 10 op de beurs zelf! 

Zondag kozen we dus toch maar weer voor de auto en eerlijk is eerlijk, die pers-parkeerplek midden tussen de hallen voelde best luxe.

Ik volgde samen met Sanne een Gelli-plate workshop, ook weer zo leuk dat je alles mee naar huis mag nemen. Maar het spannendste moment kwam ’s middags: de influencer tour. Ik zag er enorm tegenop. Ik voelde me te klein. Te weinig volgers. Te weinig gewicht. Maar het bleek juist ontzettend interessant en leuk. Er zat een gave workshop aan gekoppeld waar ookJurgen gezellig aan mocht meedoen en na afloop was er champagne en waren er hapjes. Rond acht uur liepen we door bijna lege hallen richting de auto, compleet total loss maar vol adrenaline. Veel sliep ik daarna niet. 

Maandagochtend had ik mijn gesprek bij Caran d’Ache. Ik werd bijgepraat over nieuwe producten die eraan komen en daarna volgden nog een paar gesprekken. En toen was het klaar. Mijn emmertje stroomde over. Ik kon niet nog meer indrukken verwerken, niet nog meer informatie opnemen. Na een snelle ronde door Christmasworld zijn we richting huis gereden. Soms is stoppen ook een vorm van wijsheid.

Wat me het meest is bijgebleven? Dat kansen je niet komen aanwaaien. Je moet ze zelf creëren. Ik had me verdiept in de bedrijven waar ik wilde pitchen. Ik had nagedacht over hoe ik mezelf in één minuut kon neerzetten. Op een gegeven moment vroeg een directeur me: “What do you actually do?” En zonder haperen kon ik het helder en compact uitleggen. Hij glimlachte en zei: “That’s a good elevator pitch.” Dat was misschien wel het mooiste compliment van het weekend.

Alles zien is een illusie. Sommige stands zijn zo groots dat ze geen moeite doen om contact te leggen. De afstanden zijn enorm en rustige plekken om even uit de drukte te stappen zijn schaars. Maar ik leerde dat voorbereiding geen controle is, het is vertrouwen. Vertrouwen dat je, wat er ook gebeurt, kunt schakelen.

Frankfurt was groot. Intens. Vermoeiend. Inspirerend. 

2026 – A Year of …

In deze blog een eerste inkijkje in mijn (workshop) agenda en wilde plannen voor 2026! 

Het begin van een nieuw jaar voelt voor mij altijd een beetje als het openslaan van een gloednieuw schetsboek. Je kent ze wel: die stapel oude schetsboeken in je kast. Geen één helemaal vol. Sommige halverwege verlaten, andere met ezelsoren, vlekken, twijfelachtige keuzes en tekeningen waarvan je nu denkt: wat deed ik hier ook alweer?

En toch… toch wil je aan iets nieuws beginnen. Alsof je het oude achter je wilt laten. Alsof dit nieuwe schetsboek het anders gaat doen. Er zit iets paradoxaals in: die lichte spanning van het witte blad. De gedachte dat je dit boek niet wilt verprutsen. Dat het mooi moet zijn, dat alle kansen nog openliggen. Maar diep vanbinnen weten we het natuurlijk allang: het is een illusie.

Een schetsboek is om in te verprutsen. Zonder fouten geen groei. Zonder mislukte schetsen geen leercurve. Zonder kladderen geen eigen handschrift.

En zo wil ik dit jaar ook doorleven. Heel bewust laat ik het oude schetsboek, 2025, achter me. Het was geen makkelijk jaar. Geen licht jaar. Geen jaar dat “af, netjes of gelukt” voelt. Maar ik kijk met zachte ogen naar mezelf want ondanks alles heb ik bijna al mijn doelen voor 2025 wel gehaald (alleen de verkoop van een schilderij niet). En dus kijk ik met hoop naar wat voor me ligt. Ik gun mezelf groeipijn. En ruimte.

… En een nieuw schetsboek dat nog alles mag worden. En waar erin mislukt mag worden.


A year of bible journalng

A Year of Bible Journaling

Heel onverwacht werd eind december gevraagd wie dit jaar de challenge #AYearofBibleJournaling wilde hosten. En vrij impulsief, maar ook niet helemaal toevallig, heb ik dit op me genomen. En ook al lijkt het niet veel … het is echt – heel – veel – werk, maar ik doe het ook voor mezelf.

Het idee: twaalf maanden, twaalf bijbelse personen. Elke maand neemt één figuur je mee langs verschillende bijbelteksten, met een beetje uitleg en met creatieve ideeën, prompts en kleine opdrachten. Echt gericht op Bible Journaling. Niet zozeer op “mooi tekenen”, maar op het proces van lezen, nadenken, verbeelden en vertragen.

Voor mij is het ook een plek waar mijn verhalen over bijbelse personen mogen landen. Net als bij Journaling Joy, maar dan minder teken technisch en meer beschouwend. Zie het als een creatief leesrooster 2.0, waar je op elk niveau bij kunt aanhaken.

Biblejournaling Sara workshop

Er hebben zich in deze eerste 3 dagen al ruim honderd mensen ingeschreven. En de eerste 3 maanden zijn af en staan online. En laat ik eerlijk zijn: ik ben zelf niet zo’n held in challenges. Halverwege haak ik altijd af. Maar deze keer host ik hem zelf. En nee, ik ga niet alles perfect mee doen – die ruimte gun ik mezelf. Ik gebruik voorbeelden van de afgelopen tien jaar; van beginnerswerk tot meer uitgewerkte pagina’s. Juist om te laten zien: alles mag.

Je mag meelezen. Je mag af en toe iets maken. Je mag ook alleen kijken. Of alles meedoen.

En misschien is het voor mij wel precies die stok achter de deur om weer vaker te doen waar mijn creatieve reis ooit begon: Bible Journaling. Gewoon voor mezelf. Omdat ik dat zo heerlijk vind.

Wil je nog aanhaken? Op mijn website vind je alle informatie.


A Year of Creativity

Ik ben dit jaar met een andere aanpak begonnen aan mijn jaarplanning. Na een mentaal zwaar 2025 heb ik als eerste… ruimte ingepland. Met fluorescerende gele vlakken heb ik alvast vakanties, weekendjes weg en rustmomenten gemarkeerd. En ja, we hopen de reis naar Griekenland die afgelopen jaar nogal in het water viel door omstandigheden (deels) opnieuw te maken. Dit keer hopelijk met een lichter gemoed. Met iets meer lucht. (Sponsors mogen zich aanmelden haha) 

Daarna ben ik pas plannen gaan toevoegen. En die beginnen zich nu voorzichtig te vormen. Al is het mij nu al pijnlijk duidelijk dat ik meer wil dan waar er tijd voor is. Haha. 

En ik heb volgende week ook gelijk een werk-vakantie gepland. Ik wil me verdiepen in wat dingen rondom het runnen van een eigen bedrijf en ga dat doen vanaf een vakantie-adresje (met sauna).


Workshops & agenda

Mijn atelier is in de eerste dagen van januari helemaal onder handen genomen. Fris, licht, warm en gezellig. Een nieuwe zithoek, een extra werktafel, vrolijke accenten, en binnenkort nog wat grote planten voor extra groen.

Waar ik eerst plek had voor 7 à 8 mensen, kan ik nu uitbreiden naar ongeveer 10 deelnemers. Een fijne ruimte, zachte tinten, goede daglichtlampen en vooral: een plek waar ik graag ben.

Je bent uiteraard altijd welkom om met een paar creatievelingen een workshop bij mij te boeken … maar dit staat er nu op de planning:

Mooie Mensenmassa – workshopserie: Drie zaterdagochtenden, waarin we samen werken aan één groter werk. Een mensenmassa tekenen: cartoonig, strak of los, jij bepaalt.

  • 📅 10 januari
  • 📅 31 januari
  • 📅 14 februari
  • 🕙 telkens van 10.00–12.00 uur 
  • 89,- Alle materialen zijn inbegrepen. Meedoen kan nog.  Mail mij! Info@saralindenhols.nl

Birds on a Wire – workshop 17 januari

📅 17 januari (ochtend) volgeboekt

Ik wil graag peilen of er interesse is voor een extra middagworkshop van 14.00–16.00 uur. Bij voldoende animo plan ik die erbij. Mail mij zsm wanneer je interesse hebt voor deze workshop. Of wanneer je met een eigen vriendinnengroep (vanaf 5 personen) deze workshop wil komen volgen!


Daarnaast speel ik met ideeën voor:

  • Dikke Dames-workshop (beeldjes beschilderen, aankleden, beplakken, geen tekenen),
  • workshops op een doordeweekse ochtend of avond (woensdag of donderdag).
  • Biblejournaling workshops

Laat me vooral weten waar jij behoefte aan hebt. Weekenden lopen snel vol, dus ik hoor graag wat voor jou werkt. Mail naar info@saralindenhols.nl.

Verder op de agenda

  • 📅 6 februari: Creativeworld-beurs in Frankfurt
  • 📅 6 maart: weer aanwezig op CreaWeekend
  • 📅 1-3 mei: Allerlei workshops in mijn atelier. Zie het als een alternatief voor het drukke Kreadoe. Ik moet dit nog uitwerken dus hoor graag jouw wensen! 

En ergens tussendoor wil ik dit jaar ook nog twee nieuwe cursussen ontwikkelen:

A year of …

Dit jaar laat ik de puntjes bewust open. Omdat het mag ontstaan. Omdat niet alles nu al vast hoeft te liggen.

Een jaar vol leren. Vol proberen.Vol plezier.

En met genoeg wit om in te ademen.

Wie verzint dit nou?

Wie verzint het om op 29 december een huis te kopen en op 30 december te verhuizen? Tussen kerst en oud & nieuw. Met familie, feestdagen, en een lijf dat al op standje eindejaarstaat.

Nou ja. Mijn nageslacht.

Dat betekende: dat mijn huis dat eerst nog keurig overeind stond binnen no time veranderde in een soort levend Tetris-spel. Meubels uit elkaar. Dozen erbij. Alles wat “later wel kon” moest ineens nu. De verhuismannen; lees: vrienden van onze zoons arriveerden. Met opgewekte en gemotiveerde intenties. En koffie. Veel koffie. Waarna manlief zich strategisch terugtrok “om nog even bouwspullen te halen” om vervolgens twee uur verderop door te rijden naar het nieuwe huis. Zoonlief vond het blijkbaar een uitstekend idee om ver weg bij zijn moeder vandaan te gaan wonen. Fijn hoor. Echt.

Toen begon de echte optelsom.

  • Dozen + stof dat jaren verstopt zat + deuren die overal openstonden + “dat nemen we toch niet mee”-hoopjes één grote chaos. Toen alles en iedereen weg was, bleef ik achter met een huis dat tegelijk leeg én smerig was. Een bijzondere combinatie.  Dus schakelde ik over op opruimmodus.
  • Wc’s geschrobd (volkomen zinloos met vanavond weer twintig man over de vloer, maar ja: gastvrouw). Badkamer aangepakt, inclusief was die tijdelijk in het bad was geparkeerd. Wasmachine aan. Stof, stofzuiger, nog meer stof. Souterrain – mijn dierbare leuke workshop-ruimte waar ooit meubels stonden, nu vooral stof en puinzooi.
  • Dus vloerkleden eruit. Tuinset naar binnen. Alles weer toonbaar maken, want vanavond is het huis opnieuw voller dan vol. 
  • Daarna naar de fysio. Die besloot dat mijn vastzittende spieren geen genade verdienden. Langdurige stress geeft blijkbaar te hoge cortisol en dat geeft geen leuk effect op je lijf kan ik vertellen. De slijmbeursontsteking in mijn schouder is nog niet eens helemaal over en mijn beide heupen gaan haar achterna. Dus de fysio deed haar best.  Ik ben nu bont en blauw. Maar goed. Een goede fysio is geen zachte heelmeester.

Net bekomen… inmiddels al 16:45 … ping. “Mam, kan jij straks wel voor ons eten verzorgen??

Dus: gelijk maar boodschappen doen. Koken. Verse tagliatelle carbonara, nee geen pakjes of potten. Zelfgemaakte saus! Een pittige versie en de ander mild. Net klaar met de pannen … Meute aan tafel. Daarna: keuken weer opruimen. Opnieuw.

Tegen de tijd dat ik uitgeput op de bank plofte, zaten zij alweer gezellig te kaarten. En ik kan me zo voorstellen hoe die jongens aan het eind van de dag hebben gedacht: Zo. Wij hebben echt keihard gewerkt vandaag, en mama had het lekker rustig vandaag. … En dat is helemaal ok. Haha.

Vanmorgen begon het feestje overigens gewoon opnieuw: keuken opruimen, want ze maakten het laat (of vroeg), hapjes voor vanavond voorbereiden, pizzadeeg laten draaien en rijzen. Traditie is traditie. Mama’s pizza. Een goede bodem leggen voordat het nieuwe jaar begint. Nu even een half uurtje rust … zo weer verder met de bladerdeeghapjes … 

Maar goed. Zo sluiten we het jaar af. Een jaar met vele diepe dieptepunten. Maar ook een jaar met liefde, verbondenheid, humor. En een nageslacht waar je uiteindelijk toch maar weer met zachte ogen naar kijkt. Zelfs als dat nageslacht besluit dat 30 december een uitstekende verhuisdag is.

En morgen? Dan ruim ik wel weer op.

Misschien herken je er iets van. Niet de verhuisdozen, maar wel dat gevoel: het was veel dit jaar. En toch ben je er nog.  Voor het nieuwe jaar wens ik geen grootse plannen, maar rust. Mildheid voor mezelf. En genoeg momenten waarop het gewoon even oké is. Dat wens ik ook voor jou. Liefde, rust, genegenheid. Een jaar vol tevredenheid.  

Dank je wel dat je meelas. Op naar een nieuw jaar.

Workshops Sara Lindenhols
Workshops creatief tekenles sara lindenhols

Kadootjes die je creatieve hart verwarmen

Dit jaar merk ik dat ik de kerstperiode op een andere manier benader. Ik ren er niet in met volle vaart. Misschien komt dat omdat het een zwaar jaar was, met stormen waarvan ik nooit had gedacht dat ze zo lang zouden duren. Misschien omdat ik de behoefte voel om betekenisvoller te leven, eenvoudiger, dichter bij mezelf. Wat het ook is … ik merk het ook in mijn shop-gedrag voor sinterkerstkadootjes.

In deze shoplog-blog neem ik je mee in wat ideetjes en gedachten! Eerst verklap ik wat wij elkaar kado deden voor Sinterklaas en wat ik al heb klaarstaan voor Kerst, daarna kom ik nog met betekenisvolle ideetjes geschikt voor elke creatieveling.

In plaats van grote flits-aankopen merk ik dat ik verlang naar kleine vondsten, cadeaus die iets fluisteren, iets zeggen, iets helen. Geen spullen om te hebben, maar meer dingen die raken. Oké, oké … hebbedingetjes blijven leuk, hihi.

Het begon een maand geleden met het boek van Charlie Mackesy: “Dit moet je onthouden”. Ik wil hem al zo lang… en ik kocht hem voor mezelf … schreef voorin een lange hoopvolle brief aan mezelf. Alsof ik schreef vanuit de toekomst. Dit boek voelt als warme chocolademelk voor mijn ziel. Met een dikke laag calorie-vrije slagroom. Elke bladzijde herinnert me eraan dat zachtheid nog bestaat, dat er hoop is, zelfs wanneer de randen van een jaar behoorlijk rafelig zijn. Het is zo’n boek dat je willekeurig kan openslaan om elke keer een hartverwarmer te krijgen. Zijn eerdere boek – De jongen, de mol, de vos en het paard wil ik ook. Maar heb ik niet op mijn verlanglijstje gezet. Want stiekem ervaarde ik zoveel kracht en zelfliefde door het eerste boek voor mezelf te kopen, dat ik dit eigenlijk weer wil doen.

Voor Jurgen zocht ik naar kadootjes die precies pasten bij dit jaar. Het stormglas dat ik voor hem kocht (hopelijk leest ie dit niet voor Kerst) voelde als het meest symbolische stukje glaswerk dat ik ooit heb aangeraakt. Hij heeft dit jaar zoveel stormen doorstaan … en zit er nog steeds middenin, en dit kleine instrument is voor mij als een bevestiging: ik zie de stormen die jij hebt gedragen, en ik geloof dat er rust aankomt. Je zit in de storm, maar je bént het niet. Ook dit gaat weer voorbij … Ik weet zeker dat hij de symboliek erachter kan waarderen. Maar het het ding zelf.

Daarbij wil ik hem nog warme sloffen shoppen, niet alleen omdat zijn voeten vaak ijskoud zijn, maar omdat ik hem warmte en zachtheid gun. Voor mij symboliseren sloffen het thuiskomen op zachte grond en een plek waar je veilig neer kunt landen. Ook bestelde ik iets van Robotime voor hem, want hij is mega creatief en ik weet dat creativiteit helend en ontspannend is voor je brein. Uiteraard zit bij elk kadootje een leuk kaartje met uitleg…

Zelf kreeg ik van hem voor Sinterklaas al prachtige gouden hartjes-oorbellen met diamantjes. Daarbij vertelde hij dat diamanten ontstaan onder enorme druk en dat hij wil dat ik weer mag stralen, ondanks de hoge druk waar we het afgelopen jaar onder leefden. Deze woorden raakten me diep. Het voelde als erkenning voor alles wat we samen hebben doorstaan en als bemoediging voor de toekomst. Want boy wat was het een zwaar jaar.

Onze jongens (ik moet zeggen mannen, maar het blijven voor eeuwig mijn jonkies) voorzien we deze dagen vooral van praktische kadootjes. Want BIG NEWS, onze oudste heeft een huis gekocht en krijgt dit jaar nog de sleutel! En ja, wij zijn van die ouders die een grootverpakking wc-papier inpakken als grapje. Want je zal maar net de sleutel hebben + hoge nood en nog niets in huis hebben, haha. Maar denk ook aan een zelf-gemaakt naambordje voor bij het huisnummer … of leuke ge3D-printte fotolijstjes … een mega-tosti-ijzer-gril-geval, keukengerei … en ik heb nog een (wat duurder) idee waar ik nog achteraan moet…

Betekenisvolle creatieve kadootjes:

  • Gun je iemand heel veel hoopvolle lichtjes in het volgende jaar? Dan is deze string lichtjes leuk voor in de tuin / balkon of op de camping.
  • Een klein potje met zaadjes of bloemetjes als symbool voor hoop, nieuw begin of een toekomst samen. Nog grappiger is deze growkit Oesterzwammen die ik een paar jaar geleden kado deed. Was zo leuk!
  • Een kleurrijke doos verf zoals deze Gansai Tambi als symbool voor een kleurrijke toekomst … nou dan pak je pas echt MEGA uit. Wat een kado! Of wat dacht je van een doos pastelpotloden van Caran d’Ache? Ideaal voor bij het (bible)journalen!
  • Maar het kan ook zeker veel goedkoper: Een simpel potlood staat voor beginnen, proberen, durven. Je kunt gummen, corrigeren, aanpassen. Je geeft iemand de ruimte om opnieuw te beginnen, steeds weer. (Zo heb ik de Tombow Monograph in zacht beige, roze, en lichtblauw)
  • Papier is het ultieme symbool van mogelijkheden. Je geeft iemand een nieuw begin; een frisse start. Een uitnodiging om hun verhaal verder te schrijven of te tekenen (MyArtbook en de zigzag-boekjes van Hahnemuhle zijn nu in flinke aanbieding!)
  • Wil je een creatief iemand aansporen om terug te keren naar zichzelf, om weer meer te spelen, te groeien en te verwerken. Doe dan de tekencursus Journaling Joy cadeau. Dit voelt vast als een warm lichtje aan het begin van het nieuwe jaar. (Ook leuk wanneer je jezelf dit gunt!)
  • Of wat dacht je van een handgeschreven briefje of kaartje met een persoonlijke boodschap; soms zijn een paar oprechte woorden het meest waardevolle kado dat je kunt geven.

Misschien is dat de essentie van de hele zoektocht naar kadootjes: dat ze niet duur hoeven te zijn om veel te betekenen. Dat een jaar soms verzacht door kleine momenten van licht. Dat warmte in iets simpels kan zitten zoals een paar sloffen, en dat liefde soms past in iets kleins zoals een houten bewaardoos voor potloden.

Maar natuurlijk nodig ik je ook van harte uit om lekker te struinen op mijn webshop. Kunst aan de muur is altijd heel persoonlijk en uniek. Maar een fleurige potlodenhouder of een houder voor je neocolors of fineliners misstaat ook niet op een creatief bureau! Je kan natuurlijk ook een DIY thuisworkshop-kado doen. Koop er dan gelijk twee om er een momentje samen van te maken, hihi.

Liefs Sara

Ps. Shop je deze dagen bij Hobbyshop-online.nl of Bol.com? Dan vind ik het extra fijn wanneer je dat doet via deze affiliatielinkjes. Jij merkt er weinig van en ik krijg dan een heel klein percentage. Helpt mij als ondernemer weer. Maar voel je niet verplicht!

Extra glans met #Edding

Normaal gesproken kennen de meeste mensen mij van het tekenen. Cartoons, portretten,(Art) journaling, … noem maar op: tekenen met Sara. Maar wie vandaag bij mij aan tafel zou zitten, had misschien even met de ogen geknipperd.

Want tussen de schetsboeken, notitieblokken en stiften lagen ineens… een delftsblauwe kreeft, een lading servetten en een heel stel glanslakmarkers.

Vandaag ben ik lekker in de weer met de glanslakmarkers van edding.

Iedereen die tekent of creatief bezig is, weet hoe fijn goede markers zijn. Waar acrylmarkers vaak mat blijven, geven de glanslakmarkers zo’n mooie dekkende shine. Ze hechten ook op bijna alles: van papier en hout tot glas en keramiek. En blijkbaar dus ook op decopatch-kreeften en -krabben.

Ik gebruik ze om:

  • De voorkant van een nieuw artjournal op te leuken
  • Leuke labels te maken (want BE-YOU-TIFUL staat nét mooier als het glanst),
  • Tegeltjes te beschilderen (supertof als persoonlijk kadootje!!)
  • servetjes en decopatch voorwerpen te pimpen,
  • en gewoon om mijn creatieve tafel wat vrolijker te maken.

En weet je wat me ineens een tof idee leek? Een Delfts blauw decopatch workshop, waarin we deze markers natuurlijk óók gebruiken. Want hoe leuk is het om samen te ontdekken hoe veelzijdig ze zijn, van tekenen en handletteren tot het versieren van de meest onverwachte voorwerpen?

Het mooie is: mijn workshop-atelier krijgt steeds meer vorm. Dat betekent dat ik eindelijk dit soort projecten niet alleen zelf kan doen, maar ze straks ook echt kan gaan delen met anderen. Hoe gezellig is dat? Samen knutselen, tekenen, lachen en natuurlijk glans toevoegen.

Dus ja, iedereen kent me van tekenen, maar soms mag creativiteit ook gewoon glanzen. En dat lukt prima met de glanslakmarkers van edding.

Wil je als eerste op de hoogte gehouden worden van leuke workshops hier aan huis? (Locatie: het schattige Monster aan zee 🤗) Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief !! Kan je niet wachten om zelf aan de slag te gaan met de glanslakmarkers? Je shopt ze hier!

tekenen met sara lindenhols workshops

Wanneer je schrikt van je eigen foto…

Wat doe je als je schrikt van een foto van jezelf?

Als je ineens ziet wat je al weken, maanden misschien, voelt… maar niet durfde te benoemen. Dat je lijf iets vasthoudt. Dat je gezicht vermoeider is dan je dacht. Dat je lichaam niet meer past bij het beeld dat je in je hoofd hebt van jezelf.

Voor mij is het vaak het moment waarop ik de kilo’s voel aanvliegen. Niet letterlijk natuurlijk, maar alsof ze ineens zichtbaar worden. Alsof ik ze in één keer allemaal zie zitten, op die ene foto. En dat raakt. Want ook al weet ik dat het stress is, dat mijn lijf mij probeert te beschermen… het blijft confronterend. En het gebeurt juist op momenten waarop ik even rust zou moeten hebben. Zoals nu. Op vakantie. Maar mijn lijf staat in overlevingsstand. Het houdt vast. Aan reserves. Aan spanning. Aan alles wat ik nog niet heb verwerkt. En ik heb op dit moment de mentale ruimte niet om daar grote stappen in te zetten. Maar ik wil ook niet wegkijken. Niet meer. Hoe ik daarmee omga, vertelde ik in deze post op Insta.

Wat ik hier wel met je wil delen, is wat mij helpt. Wat mij iedere keer weer een beetje terugbrengt naar zachtheid. Naar iets van rust. Naar een vriendelijker blik. En dat is mijn hoofd vullen met mooie waarheden. Elke dag opnieuw. En ze tekenen, vangen in een beeld. Om mijn brein te trainen om liever naar mezelf te kijken.

Tekenen met Sara Lindenhols

En dat is precies waarom ik de cursus Waardevol Creatief heb gemaakt.

Het is geen cursus om jezelf te verbeteren, maar om anders te leren kijken. Niet naar hoe mooi of strak of perfect je iets tekent, maar naar hoe je over jezelf denkt terwijl je tekent.

In deze cursus beginnen we elke les met een mooie waardevolle quote. Een zin die je helpt om net iets liever te denken dan je gewend bent. Daarna teken je. Schrijf je. Luister je naar een podcast waarin ik je meeneem in het thema. Alsof we samen aan de keukentafel zitten. Zonder oordeel. En met ruimte om gewoon te zijn wie je nu bent.

Ook zit er een Spotify-lijst bij vol liedjes over zelfliefde, schoonheid, zachtheid en kracht. Niet de glitterachtige variant, maar de echte. De rauwe. De warme.

Je hebt geen ervaring nodig om mee te doen. Geen talent. Alleen een potlood, een vel papier, en de bereidheid om één kleine stap te zetten. Richting jezelf. Richting mildheid. Richting groei. Want als je worstelt met je uiterlijk, met je zelfbeeld, met wat je ziet op die ene foto… dan ben je niet alleen.

Maar je bent wél te waardevol om erin te blijven hangen. En dat liever kijken? Dat kun je leren. Stap voor stap. Quote voor quote. Tekening na tekening. Waardevol Creatief is er voor jou. En als je een extra zetje nodig hebt: stuur me gerust een berichtje voor een kortingscode. Ik geef hem met liefde. Omdat jij het waard bent.

liefs, Sara

Waardevol creatief, tekenen met mindset, illustreren, kleuren, tekening.

Hoeveel creativi-tijd heb jij?

Misschien klinkt dit gek, maar sinds ik ben gaan ondernemen is het lekker tekenen voor mezelf veel moeilijker geworden. Nog voor ik aan een tekening begonnen ben gaat mijn brein al lopen bedenken of het iets is om te delen op socials … en hoe… ga ik er een timelapse van maken, of stap-voor-stap foto’s of … en waar ik vroeger zonder schroom halverwege onnadenkend een tekening een foto op socials zou zetten – omdat ik als een kind zo trots was op mijn vordering- ben ik nu steeds meer vol twijfel en aarzeling.  

Want … lang niet alles wat ik teken lukt. Lang niet alles wat ik maak laat zien  dat ik groei… En hoe geloofwaardig kom ik dan nog over als die mevrouw die online tekenlessen verkoopt?
Hoe ongenadig is het algoritme wanneer het vindt dat ik niet genoeg likes en comments krijg…

Maar … Picasso vulde meer dan 150 schetsboeken, 30.000 prenten en meer dan 1800 schilderijen … en vandaag de dag zijn daarvan maar een paar bekend…

De grote meester Rembrandt stierf als een arme sloeber, en meneer oorsnijder van Gogh verwierf pas faam ná zijn overlijden …

Tel daar bovenop dat deze heren niet te dealen hadden met de druk van social media – en dus niet continue een spiegel voorgehouden kreeg van wat voor geweldigs  tijdgenoten wel niet maakten of hoe weinig ze geliket werden… 
 

Heb jij er ook wel eens last van? Van dat stemmetje wat gaat vergelijken en jezelf naar beneden haalt? Het heeft niets te maken met hoeveel of weinig talent je hebt. Het komt voor bij kunstenaars op elk niveau!
Mijn punt … wat misschien waardeloos wordt geacht in de wereld … wordt waardevol wanneer je het liefdevol uitdeelt. Dus hou vol – blijf in je passie en droom geloven! 

Maar om je op weg te helpen; er zijn heel leuke creatieve activiteiten die je brein dwingen om het mooie los te laten. Oefeningen die je meer richten op het proces. Ik geef je mijn favoriete top 3. 

Neurografische oefeningen
Je begint met simpele lijnen willekeurig op je blad te zetten. Over en onder elkaar. En je rond scherpe hoekjes af. Wist je dat het brein scherpe hoeken als onveilig en minder positief kan ervaren? Let maar eens op: Disney zet dit vaak in bij het typeren van de typische slechterik. Die krijgt dan bijvoorbeeld een heel hoekige kin of puntneus… 

Ronde vormen ervaart je brein als warm, veilig, mooi … (Liefdevolle moederfiguren worden door Disney daarom altijd met ronde vormen opgezet!) Dus wanneer je naar die kruisende lijnen kijkt en de hoekjes allemaal gaat afronden: dan is dat een activiteit waar je brein letterlijk van gaat ontspannen.

Deze techniek zet ik daarom in tijdens de bonus-oefening van elke module in de cursus Waardevol Creatief. En ja – ik heb al de eerste reactie binnen dat ik gelijk had dat je daar maar beter een timer bij kan zetten – want je verliest de tijd echt uit het oog. Heerlijk. 

Inkleuren
Niet tekenen maar inkleuren. En dan bij voorkeur met een materiaal wat tijd in beslag neemt. Kleurpotloden of pastelpotloden … of een combi van alcoholmarkers en kleurpotlood. Wanneer ik teken heb ik het idee te moeten presteren… maar wanneer ik alleen met kleur bezig ben. En me niet laat leiden door de regels rondom het creëeren van een mooi kleurpalet, dan kan ik mezelf heerlijk verliezen.

De templates die ik bij mijn laatste cursus heb gevoegd helpen me als tussenvorm: lekker nieuwe badmode bedenken en vooral veel oefenen op het inkleuren van huid. Dat laatste klinkt makkelijker dan dat het is haha daarmee leg ik de lat dan soms ook weer te hoog… 
Ik heb hem al een keer eerder gedeeld … maar mocht je het leuk vinden om de kleurplaat uit de Perfect People cursus lekker te willen inkleuren… hier is die nog een keer. 

Herhaling
De derde tip: Maak een (gemakkelijke) tekening die je eerder maakte nog een keer na. Gewoon hetzelfde. Ongeveer dan – want 2 keer helemaal hetzelfde is haast geen doen. Laat het bij voorbaat dan ook los dat het er hetzelfde uit moet zien. Maar gebruik het gemak van het bekende. Je hebt het al een x getekend… dus je weet het hoe en wat. Eventueel kan je met een ander materiaal inkleuren.

Op deze manier leer je meer genieten van wat je aan het doen bent in plaats van welk resultaat je hoopt te bereiken. En na verloop van tijd is dit ook een manier waarop je je eigen vordering en ontwikkeling gaat zien. 

En ook dit laat ik je in de cursus Waardevol Creatief zien … van mezelf… een tekening die ik 3 jaar geleden maakte en nu opnieuw. Toen niet ingekleurd… en deze keer met zowel pastelpotloden als een versie met alcoholmarkers en kleurpotloden… 

Ik was woest …

Misschien wist je het al, of voelde je het een keer bij een niet zo subtiele opmerking … Creativiteit wordt zwaar onderschat. Op school wordt creativiteit merendeel gezien als een aan te leren vaardigheid waar je punten voor moet scoren. Maar door het resultaat te becijferen ga je voorbij aan het belang van het proces. En dan heeft een kind met volle energie aan een tekening gewerkt … krijgt het een 9 ‘Omdat het nooit perfect is.’ Dat overkwam mij. 

Ik heb ooit voor tekenles een 6 gekregen. En ik was woest. De opdracht was dat we een ontwerp moesten maken voor een behangrand. Iets met een repeterend karakter. Thuis liep ik rond voor inspiratie en zag 2 aardewerken boekensteunen staan. Olifantjes. Mierezoet suikerroze – ik zie ze nog staan in de wit houten vensterbank op de kamer die ik deelde met mijn zusje. Deze twee ondingen werden mijn bron van inspiratie voor een prachtige behangrand voor op een kinderkamer. Ik had er zelfs een perfect kleurpalet voor uitgekozen in pastel; roze, geel en blauw. Nu ben ik altijd een nerd geweest die veel te veel aandacht aan schoolwerk gaf, maar voor deze opdracht ging ik helemaal tot het naadje. Ik vond het heerlijk. Uren was ik bezig met schetsen en verfijnen. Ik was zo trots op mijn ontwerp – ik kan niet omschrijven hoe trots. Want zelfs de kleuren blenden perfect in elkaar…

En toen kwam het cijfer. ‘6’ stond er op mijn ontwerp. Niet eens op de achterkant. Gewoon over de tekening heen geschreven. Woest. Ik was woest. Dit was een van de weinige keren dat ik op hoge poten verhaal ging halen bij de docent.

Ken je dat – dat iets in je leven zo indruk maakt dat je nog precies weet waar je stond, hoe de kamer erbij lag, hoe de lichtinval was … Nou dat. Ik zie haar nog zo zitten – mijn klasgenootje Veronique stond ongemakkelijk naast haar.  Ik was witheet. De uitleg van de docent ‘Dit kan je niet zelf bedacht hebben, dit is veel te goed. Je hebt gewoon een bestaand ontwerp nagetekend.’  Nogmaals. Woest.  De week erna nam ik 1 van die twee olifantjes mee naar de klas. En met grote tegenzin en heel wat gemopper dat ze me nog steeds niet helemaal geloofde werd het cijfer een 9.  En weer was ik woest. ‘Het was toch zo goed? Waarom dan geen 10?’  En toen kwam dat ene zinnetje ‘Omdat het nooit perfect is.’  Dat was de laatste keer dat ik mijn best deed voor deze les.

Erg.  Te erg. Creativiteit wordt zo gesloopt. En daarnaast wordt het ook nog eens zwaar onderschat. Terwijl Creatief bezig zijn een onwijs herstellende en activerende werking heeft op je brein! 

Weet jij wat er gebeurt in je hersenpan wanneer jij creatief bezig bent? Nou, het wordt daarbinnen 1 dikke feestpartij kan ik je vertellen! 



Om mee te beginnen: heb je al ooit gehoord dat je creativiteit vooral in de linkerhelft van je brein zit en logica en wiskundigheid in de linkerhelft? En dat haast iedereen een dominante linker – of rechterhelft heeft?  Fabel. Echt. Ikzelf heb het ook ooit zo geleerd hoor – ben er helaas ook jarenlang in meegegaan (sorry – ik nam het ook klakkeloos over) en ik weet dat heel veel sites en boeken dit net zo klakkeloos hebben overgenomen … maar dat is dus niet zo. Het ligt veel en veel genuanceerder en door deze fabel wordt te vaak gedacht dat je of heel creatief bent of heel analytisch en wiskundig. Maar dat is de grootste onzin. 

Kijk bijvoorbeeld maar naar Edison, die kerel die de gloeilamp uitvond: hartstikke logisch denkende mega slimme uitvinder. Heel wiskundig in zijn denken. Dominante rechterhelft zou je denken. Maar hij was tegelijk ook uiterst creatief! Iedereen kent hem van die gloeilamp – maar weinigen weten dat hij ook fanatiek schilder was. 

Even een uitstapje; hij had een vakantiehuis in Florida, met daarbij een fantastisch laboratorium en een gigantisch arboretum waar hij allerlei testen deed met bomen en planten. Vlak voor de pandemie bezocht ik dit huis wat nu een museum is. Heel interessant! Dat huis, een prachtig optrekje aan het water, stond naast de villa van Henry Ford, yup, de kerel van die auto’s. Ze waren mega goede vrienden – gingen vaak samen kamperen in de Everglades (Wat ik niet snap daar in dat gebied want; muggen!!) En Henry Ford gaf zijn eerste model auto cadeau aan Edison. Die er vervolgens wel allerlei aanpassingen aan uitvoerde. Slimpie dus. 

Maar weer terug: het is dus niet helemaal correct dat als je creatief bent je een dominante rechter hersenhelft hebt en dat het logisch is dat je minder creatief kan zijn als je heel wiskundig en analytisch bent. Het is een fabel die ergens in de 19de eeuw stof deed opwaaien en een eigen leven is gaan leiden. Meer info hierover en serieus goede bronnen vind je in dit boek. Maar laat ik je daarover niet vermoeien. 

Wat creativiteit wel doet? Het zorgt voor te gekke samenwerkingen tussen verschillende delen van je brein. Wanneer je creatief bezig bent worden er namelijk meerdere gebieden in je hersenen tegelijk gestimuleerd. Het zorgt er – heel simpel gezegd- voor dat de neuronen (dat zijn de communicatie-supersterren van je hersenen) met elkaar gaan kletsen en ideeën uitwisselen. Hierdoor ontstaan er nieuwe verbanden en worden bestaande verbindingen sterker. 

Neuropsycholoog Erik Scherder zegt tijdens zijn lezingen wel eens: Een cel die gaat vuren, vertelt het aan zijn buren. In het kort: creatief bezig zijn activeert verschillende cellen in je brein en die activeren op hun beurt weer de cellen verderop waardoor die zich ook weer beter opstellen. Creativiteit kan dus je logisch denken aanvuren en aanwakkeren. Met als gevolg: je brein wordt flexibeler, veerkrachtiger en innovatiever. Je ziet dus waarom de grootste uitvinders (mogelijk onbewust) ook heel creatief waren. Hun creativiteit zorgde ervoor dat ze grootser en wijder konden nadenken! 

Maar waarom is dit belangrijk wanneer je geen grote uitvinder wil worden? Het helpt je met het ‘buiten de box’ leren denken en dingen vanuit een ander perspectief te benaderen. Zie creativiteit als een dagelijkse dosis vitaminen; je merkt er weinig van dat je het slikt maar het geeft je lichaam wel die extra ondersteuning die het nodig heeft. 

Dat is de reden dat ik hou van creatieve verwerkingsopdrachten in de klas. Zo had ik dit schooljaar mijn leerlingen de opdracht gegeven om bepaalde leerstof in de vorm van een gezelschapspel te gieten.  Ze moesten een spel helemaal zelf bedenken, maken en spelen, de enige eis was: wie heel veel van de leerstof weet moet meer kans hebben om te winnen. Enthousiast gingen ze aan de slag. Ze waren een aantal lessen flink zoet met deze opdracht en hadden niet eens het idee dat ze ‘les’ hadden.



Hetzelfde pas ik toe bij teken-cursussen; door bijvoorbeeld rondom een thema te tekenen gaat je brein dat thema anders, en vanuit meerdere perspectieven benaderen. En net als mijn leerlingen heb je dat vaak niet eens door. Daarom teken ik elke zomer weer ‘bikinidames’. Want het heersende mode-ideaal is verre van ideaal. En ook al let ik erop; het doet me nogal eens twijfelen aan mezelf. Ben ik niet te dik, ben ik niet te oud, ben ik niet te. …  En dus teken ik bewust allerlei gekke typetjes in allerlei maten en vormen. Want mijn brein is dan onbewust bezig af te rekenen met dat stomme mode-beeld. 

Maar je ziet het ook in mijn Perfect People cursus; door imperfecte mensen te tekenen – ga je (ik) onbewust anders nadenken over dat wat perfect is. Of wat perfect moet zijn… En ergens, tijdens het tekenen, normaliseer ik dan dat je niet perfect hoeft te zijn. Dat je al goed genoeg bent – zoals je bent. En dan niet perfect juist perfect is. Want boy, wat zou de wereld saai zijn als iedereen perfect was! 

Creativiteit is dus niet alleen geweldig voor het maken van kunstwerken… of enkel een simpel tijdverdrijf … het is zoveel meer!

Dus ga ervoor, wees schaamteloos creatief! Maak er de tijd en ruimte voor. Koop jezelf die cursus of dat materiaal wat je jezelf tot nu toe niet gunde…  Laat je creativiteit de vrije loop en geniet van al die fantastische breinfeestjes die je ermee veroorzaakt. Je brein zal je dankbaar zijn. 


(Op de foto bovenin zie je mij met een vertaal-telefoon bij het huis en laboratorium van Edison.) 
>>> Ben je leerkracht en wil je graag meer weten over hoe je creativiteit kan inzetten in de klas – en wil je ideeën aangereikt krijgen hoe je creativiteit kan beoordelen zonder te becijferen. Huur me in voor een worskhop voor jou en je team! <<<

(Dit is een stukje uit de nieuwsbrief die ik juni 2023 verstuurde aan mijn nieuwsbrieflezers. Wil je deze ook in je inbox ontvangen? Klik dan hier.)

Mijn eigen familie had geen idee…

We zaten er weer … in mijn favoriete restaurant @milosdegriek in ‘s Gravenzande. Hubby, mijn schoonouders en ik gingen zitten en de ‘nieuwe’ ober had zichtbaar een vlaag van herkenning toen hij me zag. ‘Jij bent van die influencers toch?’  Haha lol. ‘Ja dat ben ik!’ (Zei ik enigszins met schroom) 

Voor wie het zich niet herinnert; met de netwerkdag, afgelopen maart, waren we hier komen eten.  @plslars, @lillilettering, @yassart.creative @dekwebbel @andremasee en ik … En uiteraard was het erg gezellig (lees; luidruchtig) aan onze tafel en volgens mij was het vooral @dekwebbel die in een praatje met deze ober opmerkte dat we allemaal influencers waren en samen heel heel veel volgers hadden. Ik zie mezelf overigens totaal niet als influencer, maar dat terzijde. Het was vooral gezellig.

Maar ik zat er deze keer dus met mijn schoonouders. En met die opmerking over influencers keek mijn schoonmoeder me even raar aan. ‘Influencers? Wat doe jij met influencers?’   ‘Nou ma, dat zijn allemaal creatieve collega’s en ik had ze uitgenodigd voor een netwerkdag.’  Dat begreep ze niet helemaal. Ik heel voorzichtig en zo bescheiden mogelijk proberen uit te leggen dat sommige mensen hen en mij wel als een soort creatieve influencer zien, al was ik, volgens mezelf, duidelijk het kleintje van de groep … Ze was hoogst verbaasd. Want ik tekende toch alleen op internet? Het enige wat ze van me zag was af en toe een tekening.  

De zondag erna, in de kerk, geen idee hoe het gesprek erop kwam, bleek weer iemand geen idee te hebben wat ik eigenlijk deed. Ze wist dat ik een ‘bedrijfje’ had… (En dan kijk ik altijd gespeeld boos want ik heb een bedrijf. Geen bedrijfje. Ik werk er hard genoeg voor.) … maar wat ik dan deed behalve wat tekenen… ?? Ze had geen flauw benul. 

Dus … wat doe ik eigenlijk?  Heb jij een compleet beeld? Ik snap nu wel dat ‘illustrator’ niet echt een dekkende lading heeft. Maar ‘tekenjuf’ ook niet. Creatief ondernemer misschien? Ik vind het erg lastig om in 1 woord of zin te vatten wat het is wat ik precies doe. Want het is echt niet zo dat ik de hele dagen alleen maar gezellig aan het fröbelen ben. 

Social media / content creator: laten we beginnen met het meest zichtbare – dat ‘tekenen op internet’. Want, om ervoor te zorgen dat jullie een cursus bij me willen volgen moeten je natuurlijk kunnen zien wat ik zoal maak en wat je bij mij kan leren. En het helpt als je ‘mij’ daarbij leert  kennen. Dus maak ik foto’s van mijn tekeningen, bedenk ik er relevante teksten bij (of andersom), giet content soms in de vorm van een reel en post zo regelmatig als mogelijk een verhaal over waarmee ik bezig ben… Maar hoe leuk ik socials vaak ook vind, er zit ook een keerzijde aan. Aan de ene kant wil ik zonder al teveel nadenken lekker taboedoorbrekend mezelf zijn en alles durven bespreken met mijn flapuitisme – zonder me zorgen te maken om het algoritme of dat ik iemand voor het hoofd stoot. Maar aan de andere kant is het erg tijdrovend en moet ik zakelijk zijn en goed nadenken over of, hoe en wanneer ik iets kan zeggen zodat het een zo groot mogelijk bereik heeft.  En dat is soms erg lastig. Maar de lieve reacties die ik steeds vaker krijg op berichtjes houden het merendeel erg leuk! Dus dankjewel daarvoor! 

Bedrijvig netwerken – Dit is 1 van de minder zichtbare dingen – op administratie na dan.  Afgelopen maand ben ik bijvoorbeeld naar een aantal bedrijven geweest om te kijken of we op 1 of andere manier kunnen samenwerken. Zie dat samenwerken in de vorm van het maken van content of in de vorm van het meehelpen bij beurzen, testen van (nieuwe) materialen …  zo werkte ik al samen met Edding, Be Creative Shop, Lucilight.nl en Hobbyshop-online.nl … en daar komt penselen.nl binnenkort bij! – Keep You Posted! 

En wat dacht je van het netwerken met collega’s? Als zzp-er sta je overal alleen voor. Van administratie tot marketing, van netwerken tot workshops. Om te voorkomen dat je het gevoel krijgt elke keer zelf het wiel te moeten uitvinden is het ideaal om te sparren met collega’s. Zo zat ik onlangs nog heerlijk met @nanjajacobs op een terrasje in Amersfoort gezellig bij te kletsen en te bedenken hoe we elkaar kunnen verder helpen in plaats van de pan uit te concurreren. Heerlijk, in het zonnetje met een kopje muntthee. En ook al brengt dit onderdeel niet zoveel (niets) in het laatje … zie het als een stevig fundament waarop ik kan terugvallen wanneer nodig. 

Maatwerk – Tekeningen of schilderijen op aanvraag. Onlangs werd me gevraagd of ik als trouwkado een schilderij kon maken. Ja, dat kan!  Doe ik niet zo vaak meer, maar ik heb jarenlang geschilderd op doek! En dus maakte ik een afspraak om te kijken naar het interieur, de sfeer, de kleuren, neem ik kleurstalen en bevraag goed naar wat ze precies willen en ik denk mee qua formaat, stijl en kleurstelling. Want het moet wel passen in hun interieur. Dat maatwerk richt zich ook op specifieke opdrachten; van een portret van een familie wat samen een bedrijf runt tot iemand die graag 7 tekeningen wilde van haar, haar zoon en haar vriendinnen…  

Workshops – Over een paar dagen ben ik in Sliedrecht omdat ik geboekt ben voor een Biblejournaling workshop. Workshops geven aan jeugdgroepen, scholen, verenigingen, vriendinnengroepjes; Ik doe het allemaal! En er kan om verschillende soorten workshops gevraagd worden – zo heb ik er een aantal ‘op de plank’ liggen, maar er kunnen ook heel specifieke wensen doorgegeven worden. Zo werd me een keer gevraagd of ik ook een aantal templates kon maken rondom een specifiek thema, of dat ik qua lesplan kon aansluiten op een stel vooraf bepaalde leerdoelen (voor een school)…

Lives en cursussen. Ik ben afgelopen maand ook weer live geweest. Gewoon zomaar. Verdien ik niets aan, ook al kost zo een live me al snel 6 tot 8 uur werk. Klantenbinding noemen ze dat, haha. Wees gerust – doe ik graag en ik vind het leuk! Maar ik maak ook cursussen die iedereen kan volgen – mits ze betalen. Dat kunnen losse tutorials zijn zoals Prinsesje Zomer of Summer Sweetie. Maar ook complete cursussen zoal de Perfect People of de Kranige Kerels. Hier zit overigens het meeste werk in. De Perfect People cursus was meer dan 3 maanden fulltime werk. En het denkwerk wat eraan voorafgaat heb ik niet eens meegerekend. Stiekem vind ik dit onderdeel het leukst. Maar de tijd dat je eraan werkt is zo ‘onzichtbaar’ en soms een beetje ‘eenzaam’.

Productdesign. Op dit moment alleen nog mijn stempelsetjes. 10 stuks yippie! Megatrots op – ook al ben ik op dit vlak nog echt niet bekend of goed verkopend. Al mijn setjes zijn te krijgen bij @hobbyshop-online.nl.  Afgelopen 19 juni ging ik live met deze setjes. Vergis je niet, ik verdien er geen droog brood mee.  Zo was ik met de setjes van de perfect people 10 uur kwijt per setje. En ik verdien geen 10 cent per verkocht exemplaar. Er waren er 300 geproduceerd …  dus reken uit hoeveel ik eraan verdien. En dan moet daar ook nog de belasting vanaf.  Maar het heeft wel iets hoor … je eigen tekening als product in het schap te zien. En succes meet zich niet alleen in dat wat je eraan verdiend, toch? Stiekem hoop ik in de toekomst nog op meer te kunnen maken. Washitape bijvoorbeeld. Of stickers en papier voor in je bulletjournal of voor tijdens het (bible) artjournalen. Maar ik heb nu al tijd tekort haha. 

En verder, wat ik nog meer doe … boekhouden, offertes schrijven (en onderhandelen, haha), mail bijhouden, administratie, mezelf inlezen en bijscholen,  rekeningen betalen … en nieuwsbrieven schrijven. Owja, en ik werk ernaast ook nog 50% in het onderwijs haha. Maar dat telt hier niet. 

Hoe zou jij mijn beroep omschrijven? Wat dekt volgens jou het meest de lading? 

Heb je vragen over dat wat ik doe? Stel ze me! Vind ik leuk!  

Omhoog ↑