Ik besef dat Delphi voor de meesten van jullie nét een tikkeltje te ver rijden is voor een spontaan museumbezoek. 😉 Dus nu ik hier toch ben, neem ik je graag even op sleeptouw.Zie hier: de Wagenmenner van Delphi.
De oude Grieken hadden geen Formule 1. Maar als ze die wel hadden gehad, dan was deze held hun Max Verstappen. Dit bronzen beeld is het enige dat is overgebleven van een complete strijdwagen met vier paarden. Het werd gemaakt als eerbetoon aan deze verre voorouder van Max. Die kerel behaalde een meer dan glorieuze overwinning in de categorie ‘formule 1’ tijdens de Pythische Spelen (als ik me niet vergis ergens 5de eeuw). De Pythische spelen zijn zeg maar de Delphi-versie van de Olympische Spelen.
En eerlijk? Ik snap eigenlijk niet waarom we 2.000 jaar later nog steeds vooral de Olympische Spelen verheerlijken. De Pythische Spelen gingen namelijk over méér dan alleen maar spierkracht en uithoudingsvermogen: ja, je kon er winnen met hardlopen, worstelen en wagenrennen… maar óók met muziek, poëzie, theater en het bespelen van de lier.
Hoe mooi is dat?
Blijkbaar vonden de Grieken een goed lied, een ontroerend toneelstuk of een prachtig muziekstuk net zo waardevol als een razendsnelle atleet. Ergens onderweg lijken we dat een beetje kwijtgeraakt te zijn.
Sporthelden kennen we allemaal. Maar hedendaagse kunstenaars? Die krijgen nog vaak te horen: “Leuk hoor, die hobby.” Terwijl kunst óók topsport is. Alleen train je dan niet alleen je lichaam. Je traint je blik. Je verbeelding. Je geduld. Je vermogen om schoonheid te zien en iets te maken dat er daarvoor nog niet was.
Maar sinds wanneer vinden we iemand die een bal hard kan gooien indrukwekkender dan iemand die een compleet nieuwe wereld kan creëren op een leeg vel papier? Begrijp me niet verkeerd… ik geniet óók van een goede sportwedstrijd. (Ok, niet echt, maar ik snap de hype.) Maar ik vind het nogal wonderlijk dat we stadions bouwen voor sporters…en dat hedendaagse kunstenaars nog steeds te vaak moeten uitleggen dat hun werk óók echt werk is.
Misschien hadden die oude Grieken het zo gek nog niet. Misschien heeft een ziel net zo hard kunst nodig als beweging.
Sterker nog… Ik vermoed dat Apollo daar heel tevreden om zou glimlachen.
Geef een reactie