Ik schreef het al in mijn nieuwsbrief … en ook nog even hier. Zaterdag 2 mei 2026 kan je weer bij mij, in mijn atelier in Monster workshops volgen! Heb je interesse? Stuur dan even een mailtje naar info@saralindenhols.nl.
Altijd als eerste op de hoogte zijn van alle nieuwtjes? Schrijf je dan hier in voor mijn nieuwsbrief!
Ik zag bij de inspiratie facebookgroep van @hobbyshop-online.nl deze vraag voorbij komen, en hij werd mij ook al vaak gesteld … Caran d’Ache Supracolor en Museum Aquarelle: wat is het verschil? Want beide zijn van het merk Caran d’Ache, beide hoog gepigmenteerd en beide water oplosbaar … wat is dan het verschil??
Dus ik dacht “Ik waag er een blog met uitleg aan!”
Het Supracolor kleurpotlood voor mij echt een heerlijke allrounder. Zo’n potlood van hoge kwaliteit dat je niet in een hoekje hoeft te duwen. Niet: dit is alleen om mee te schetsen. Niet: dit is alleen voor aquarel. Maar juist een materiaal dat ruimte geeft.
Want dat is wat Supracolor zo fijn maakt: het heeft van zichzelf al een krachtige, volle kleurafgifte. Ook droog. Dus als jij iemand bent die graag eerst tekent, vormen zoekt, lagen opbouwt, kleuren langzaam verdiept en pas daarna beslist waar je water wilt inzetten, dan voelt Supracolor meteen logisch.
Zoals ik al zei: je kunt er droog mee opzetten, je kunt er laag over laag mee werken, je kunt stukken activeren met water, zachtheid of vloei toevoegen, en daarna weer gewoon droog verdergaan.
Supracolor is een potlood waarmee je alle kanten op kan. Daarom noem ik het ook wel een hybride potlood. De speciaal uitgekiende formule van oa. pigment en bindmiddel bewaakt duidelijk het karakter van een kleurpotlood, je voelt dat je tekent, je houdt grip op lijn, op opbouw, op detail maar tegelijk kun je het ook prachtig met water verwerken. Niet als kunstje, maar als volwaardig onderdeel van je workflow.
Daarom zijn de Supracolors ook fijn voor mensen die breed willen werken. Voor illustratie, voor schetsmatig werken, voor gelaagde tekeningen, mixed media. Voor werk waarin je niet van tevoren alles dichttimmert, maar al tekenend ontdekt wat het wil worden.
Dat is ook precies waarom ik in mijn tekencursus Villa Beestenboel met Supracolor werk. Niet omdat het het enige goede kleurpotlood is. Maar wel omdat het zo’n rijk materiaal is om mee te leren werken. Supracolor laat je voelen hoeveel er mogelijk is tussen tekenen en schilderen in.
In de tekencursus Villa Beestenboel laat ik je ook echt zien hoe je het droog én nat kunt gebruiken. Dus niet alleen: kijk, je kunt er water bij doen. Maar vooral: wanneer werkt droog mooi, wanneer voegt water iets toe, en hoe kun je daarna weer verder met droge lagen en details zonder dat je werk zijn levendigheid verliest.
Supracolor dwingt je niet tot één manier van werken. Je mag opbouwen, zoeken, combineren, terugpakken, verfijnen. Je mag tekenen en schilderen in één adem.
Het is veel te kort door de bocht om te denken dat Supracolor van student-kwaliteit is en de Museum van artist-quality. Want dan zeg je eigenlijk dat de Museum Aquarel een simpele upgrade van de Supracolor is en dat is echt niet zo. Want beide zijn van hoge kwaliteit en beide hebben aangetoonde kleurechtheid. Maar de formule van elk is echt anders. En zo ook de werkwijze.
De Museum Aquarelle potloden dienen een ander verlangen. Een andere manier van werken. Een ander soort handschrift, bijna. Deze lijn is echt ontwikkeld voor aquarellisten, en dat merk je niet aan de hoogwaardig afgewerkte buitenkant, maar vooral aan het gedrag van het pigment en aan de manier van vloeiing wanneer je water toevoegt. Want juist daar zit het verschil. Niet zozeer in een paar droge technische kenmerken die op elkaar lijken, maar in wat er gebeurt zodra jij water toevoegt en de kleur in beweging brengt. Met de Museum Aquarelle is toveren met Aquarelle bijna kinderspel.
Museum Aquarelle is ontwikkeld om te voldoen aan de hoge eisen van aquarelschilderen en aquareltekenen op hoog niveau. De kwaliteit is extra fijn, de pigmentconcentratie hoog, het kleurvermogen intens. En dat merk je. Niet alleen in de kleurkracht zelf, maar vooral in hoe schilderachtig het zich laat verwerken. Er is minder potloodslag en veel meer traditioneel aquarelgevoel. De Museum Aquarelle lost meestal directer, vollediger en schilderachtiger op.
Dus wanneer je wilt dat je werk na activatie minder ‘potloodig’ oogt, minder lijnachtig en minder getekend… en veel meer de uitstraling krijgt van een echte aquarel, met die typische vloei en schilderachtige overgangen. Dan zit je bij de Museum Aquarelle goed.
En dat is denk ik de kern.
Supracolor blijft trouw aan zijn hybride kleurpotlood-karakter. Museum is veel sneller bereid om dat los te laten. Het gedraagt zich eerder als aquarelverf die toevallig eerst in potloodvorm op papier is gezet.
Dat is ook waarom Museum voor veel aquarellisten zo aantrekkelijk is. Niet omdat ze per se méér kleur nodig hebben, maar omdat ze dat specifieke gedrag zoeken. Dat gevoel dat het materiaal niet alleen oplost, maar echt openbloeit als verf.
Dus welke is beter? Eigenlijk is dat de verkeerde vraag. De juiste vraag is: waar verlang jij naar tijdens het werken?
Supracolor is voor de maker die graag tekent, opbouwt, varieert en de vrijheid wil hebben om droog en nat met elkaar te verweven.
Museum Aquarelle is voor de maker die met potlood wil werken, maar het liefst zo dicht mogelijk tegen echte aquarel aan schuurt.
En daarom werk ik in Villa Beestenboel met Supracolor. Omdat het zo’n prachtig materiaal is om te ontdekken hoeveel er mogelijk is tussen lijn en vloei, tussen controle en loslaten, tussen tekenen en schilderen. Omdat je er techniek mee kunt leren, maar ook spel. Omdat je er grip mee houdt, zonder dat het stijf wordt. En misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste verschil van allemaal: niet wat het potlood op papier doet, maar wat het in jouw handen mogelijk maakt.
Voor zowel de Supracolor als de Museum Aquarelle kan je terecht bij @Hobbyshop-online.nl. Wanneer je via de linkjes besteld krijg ik een klein percentage. Dus alvast bedankt. Wil je een creatieveling verrassen met een kado? Dan is dit setje van Supracolor uiterst leuk en ook deze set van Museum Aquarelle.
In deze blog een eerste inkijkje in mijn (workshop) agenda en wilde plannen voor 2026!
Het begin van een nieuw jaar voelt voor mij altijd een beetje als het openslaan van een gloednieuw schetsboek. Je kent ze wel: die stapel oude schetsboeken in je kast. Geen één helemaal vol. Sommige halverwege verlaten, andere met ezelsoren, vlekken, twijfelachtige keuzes en tekeningen waarvan je nu denkt: wat deed ik hier ook alweer?
En toch… toch wil je aan iets nieuws beginnen. Alsof je het oude achter je wilt laten. Alsof dit nieuwe schetsboek het anders gaat doen. Er zit iets paradoxaals in: die lichte spanning van het witte blad. De gedachte dat je dit boek niet wilt verprutsen. Dat het mooi moet zijn, dat alle kansen nog openliggen. Maar diep vanbinnen weten we het natuurlijk allang: het is een illusie.
Een schetsboek is om in te verprutsen. Zonder fouten geen groei. Zonder mislukte schetsen geen leercurve. Zonder kladderen geen eigen handschrift.
En zo wil ik dit jaar ook doorleven. Heel bewust laat ik het oude schetsboek, 2025, achter me. Het was geen makkelijk jaar. Geen licht jaar. Geen jaar dat “af, netjes of gelukt” voelt. Maar ik kijk met zachte ogen naar mezelf want ondanks alles heb ik bijna al mijn doelen voor 2025 wel gehaald (alleen de verkoop van een schilderij niet). En dus kijk ik met hoop naar wat voor me ligt. Ik gun mezelf groeipijn. En ruimte.
… En een nieuw schetsboek dat nog alles mag worden. En waar erin mislukt mag worden.
Heel onverwacht werd eind december gevraagd wie dit jaar de challenge #AYearofBibleJournaling wilde hosten. En vrij impulsief, maar ook niet helemaal toevallig, heb ik dit op me genomen. En ook al lijkt het niet veel … het is echt – heel – veel – werk, maar ik doe het ook voor mezelf.
Het idee: twaalf maanden, twaalf bijbelse personen. Elke maand neemt één figuur je mee langs verschillende bijbelteksten, met een beetje uitleg en met creatieve ideeën, prompts en kleine opdrachten. Echt gericht op Bible Journaling. Niet zozeer op “mooi tekenen”, maar op het proces van lezen, nadenken, verbeelden en vertragen.
Voor mij is het ook een plek waar mijn verhalen over bijbelse personen mogen landen. Net als bij Journaling Joy, maar dan minder teken technisch en meer beschouwend. Zie het als een creatief leesrooster 2.0, waar je op elk niveau bij kunt aanhaken.
Er hebben zich in deze eerste 3 dagen al ruim honderd mensen ingeschreven. En de eerste 3 maanden zijn af en staan online. En laat ik eerlijk zijn: ik ben zelf niet zo’n held in challenges. Halverwege haak ik altijd af. Maar deze keer host ik hem zelf. En nee, ik ga niet alles perfect mee doen – die ruimte gun ik mezelf. Ik gebruik voorbeelden van de afgelopen tien jaar; van beginnerswerk tot meer uitgewerkte pagina’s. Juist om te laten zien: alles mag.
Je mag meelezen. Je mag af en toe iets maken. Je mag ook alleen kijken. Of alles meedoen.
En misschien is het voor mij wel precies die stok achter de deur om weer vaker te doen waar mijn creatieve reis ooit begon: Bible Journaling. Gewoon voor mezelf. Omdat ik dat zo heerlijk vind.
Wil je nog aanhaken? Op mijn website vind je alle informatie.
Ik ben dit jaar met een andere aanpak begonnen aan mijn jaarplanning. Na een mentaal zwaar 2025 heb ik als eerste… ruimte ingepland. Met fluorescerende gele vlakken heb ik alvast vakanties, weekendjes weg en rustmomenten gemarkeerd. En ja, we hopen de reis naar Griekenland die afgelopen jaar nogal in het water viel door omstandigheden (deels) opnieuw te maken. Dit keer hopelijk met een lichter gemoed. Met iets meer lucht. (Sponsors mogen zich aanmelden haha)
Daarna ben ik pas plannen gaan toevoegen. En die beginnen zich nu voorzichtig te vormen. Al is het mij nu al pijnlijk duidelijk dat ik meer wil dan waar er tijd voor is. Haha.
En ik heb volgende week ook gelijk een werk-vakantie gepland. Ik wil me verdiepen in wat dingen rondom het runnen van een eigen bedrijf en ga dat doen vanaf een vakantie-adresje (met sauna).
Mijn atelier is in de eerste dagen van januari helemaal onder handen genomen. Fris, licht, warm en gezellig. Een nieuwe zithoek, een extra werktafel, vrolijke accenten, en binnenkort nog wat grote planten voor extra groen.
Waar ik eerst plek had voor 7 à 8 mensen, kan ik nu uitbreiden naar ongeveer 10 deelnemers. Een fijne ruimte, zachte tinten, goede daglichtlampen en vooral: een plek waar ik graag ben.
Je bent uiteraard altijd welkom om met een paar creatievelingen een workshop bij mij te boeken … maar dit staat er nu op de planning:
Mooie Mensenmassa – workshopserie: Drie zaterdagochtenden, waarin we samen werken aan één groter werk. Een mensenmassa tekenen: cartoonig, strak of los, jij bepaalt.
Birds on a Wire – workshop 17 januari
📅 17 januari (ochtend) volgeboekt
Ik wil graag peilen of er interesse is voor een extra middagworkshop van 14.00–16.00 uur. Bij voldoende animo plan ik die erbij. Mail mij zsm wanneer je interesse hebt voor deze workshop. Of wanneer je met een eigen vriendinnengroep (vanaf 5 personen) deze workshop wil komen volgen!
Laat me vooral weten waar jij behoefte aan hebt. Weekenden lopen snel vol, dus ik hoor graag wat voor jou werkt. Mail naar info@saralindenhols.nl.
Verder op de agenda
En ergens tussendoor wil ik dit jaar ook nog twee nieuwe cursussen ontwikkelen:
A year of …
Dit jaar laat ik de puntjes bewust open. Omdat het mag ontstaan. Omdat niet alles nu al vast hoeft te liggen.
Een jaar vol leren. Vol proberen.Vol plezier.
En met genoeg wit om in te ademen.
Na een succesvolle try-out hier aan huis, waarmee ik tegelijkertijd mijn nieuwe atelier en workshopruimte mocht inwijden, geef ik mijn masterclass Kleur in je vingers binnenkort opnieuw.
Tijdens deze creatieve en praktische workshop ontdek je de kracht van kleur met Neocolor II en aquarelpotloden. Je leert hoe kleuren zich mengen, vloeien en reageren in lagen van pigment en water.
We werken met vijf exclusieve werkbladen die ik speciaal voor deze masterclass heb ontworpen. Daarmee vul je stap voor stap je eigen kleurenwiel, oefen je met tinten, tonen, kleurpaletten en verftechnieken, en ervaar je hoe kleur echt tot leven komt.
Handig om te weten: deze workshop draait helemaal om kleur en techniek, niet om tekenen. Er ligt een voorgedrukte tekening voor je klaar waarop je alle technieken kunt uitproberen. Zo kun je als tekenliefhebber nieuwe kleurvaardigheden ontwikkelen, en als kleur- of stempelliefhebber zonder tekendrempel meteen voluit meedoen.
Laat de basisschoolversie van de kleurencirkel voorgoed achter je. Ontdek hoe magisch het wordt als kleur eindelijk in je vingers komt.
(De masterclass is niet geschikt voor kinderen!)
🖌️ Zaterdag 13 december van 10:00 tot 12:00 (vol)
Bij mij thuis in mijn nieuwe atelier (Monster, Zuid-Holland) : een intieme setting met veel persoonlijke aandacht. Deelnemen kost 37,50, dit is inclusief:
Er is slechts een beperkt aantal plaatsen beschikbaar, zodat ik iedereen goed kan begeleiden.
Wil je meedoen? Stuur me even een mailtje naar info@saralindenhols.nl . Dan ontvang je van mij alle praktische informatie, inclusief de betaallink. Na betaling is je inschrijving definitief.
Praktische noot: mijn atelier is helaas niet rolstoelvriendelijk, en het toilet bevindt zich op de bovenverdieping. Wel is er een aparte achteringang, zodat je niet door mijn woonruimte hoeft.
Locatie: In het prachtige inspiratiecentrum van @hobbyshop-online.nl te Sittard. Deelnemen kost 37,50 en is wederom inclusief werkbladenpakket, gebruik materialen en koffie, thee en wat lekkers.
Voor deze datum kun je je rechtstreeks inschrijven via de website van @hobbyshop-online.nl. 👉 Schrijf je hier in.
Heb je nog vragen over deze masterclass? Mail mij gerust via info@saralindenhols.nl
Manlief en ik hebben onszelf een missie gegeven: een jaar lang gaan we elke maand minimaal één museum bezoeken. Daarom hebben we een museumkaart aangeschaft; lekker voordelig én het maakt dat je gerust kunt denken: “valt dit tegen, dan gaan we gewoon weer snel weg.” Inmiddels hebben we al drie musea gehad, en in de aankomende nieuwsbrieven zet ik steeds één museum in de spotlight.
Deze keer: Panorama Mesdag in Den Haag.
Het is een klein, behapbaar museum. En toch hangt er 1 van de 6 beroemdste panorama’s ter wereld: het beroemde ronde schilderij van Scheveningen, gemaakt door Hendrik Willem Mesdag. Een gigantisch doek van 14 meter hoog en 120 meter breed, waarmee je je ineens midden in de duinen waant. Het is zelfs het grootste schilderij van Nederland en adembenemend om te zien.
Wat ik zelf mooi vind in dit museum, is dat je ziet hoe Mesdag schilderijen maakte die hele verhalen vertellen, maar ook werken die puur een emotie of sfeer vangen. Daar kan ik dan echt even stil voor gaan staan en me helemaal in die emotie laten meevoeren.
En weet je wat ik zo leuk vond om te ontdekken?
Zelfs Mesdag gebruikte allerlei creatieve hulpmiddeltjes: glasplaten om over te trekken (ja overtrekken!!), licht om diepte te vangen, overtrekpapier om vormen te herhalen. Slimme trucjes dus; precies zoals we in Journaling Joy ook werken met templates, overlays en eenvoudige stappen.
Het is geen valsspelen, het is jezelf een beetje helpen, net als de grote meesters dat deden.
| Als ik zeg: “Ik voel me geel!” klinkt dat misschien een beetje gek. Maar toch — welk gevoel roept dat bij je op? Grote kans dat je denkt aan blij, vrolijk, opgewekt. En wat als ik zeg: “Lichtgroen?” Dan denk je misschien aan fris, levendig, nieuwsgierig. Maar bij “een waas van blauw met een vleugje zwart” voel je waarschijnlijk iets heel anders. Verdrietig misschien. Of vermoeid. Misschien zelfs een tikje somber.n Natuurlijk kan iedereen er andere woorden aan geven. Maar je voelt wél wat ik bedoel, toch? Kleuren zeggen wat woorden soms niet kunnen. En dat is precies waarom creativiteit zo helend is. Het is een taal van voelen, niet van uitleggen. De kleuren die jij het mooiste vindt, het meest kiest qua kleding of in je tekeningen … dat zegt iets over je …Tot nu toe koos ik kleur meestal puur intuïtief. In de periode dat ik net moeder werd, leefde ik (onbewust) in warm rood. Mijn haar, mijn kleding, zelfs mijn keuken: rood. En tijdens een zware depressie verdween dat rood. Alles werd zwart. Ja, ook mijn haar. Maar dat is het mooie van kleur: het groeit met je mee. Of eigenlijk… het wéérspiegelt je.  Wat veel mensen niet weten, is dat kleur niet alleen iets over je zegt; het beïnvloedt ook hoe je je voelt. Bedrijven weten dat al lang. Rood en geel, bijvoorbeeld: de kleuren van haast alle fastfoodketens. Geel trekt de aandacht, geeft je een vrolijke vibe. Rood verhoogt je hartslag en zet aan tot actie. Resultaat? Snel kiezen, hap toe. (Pun intended.) En er is zelfs een voetbalstadion dat de kleedkamers van de tegenpartij zachtroze verfde, gewoon, om ze een beetje tammer het veld op te sturen. En in de jaren 70 werd al ontdekt dat roze een kalmerend effect kan hebben op het brein. Sommige gevangenissen kleurden toen zelfs hun muren roze. Kleuren raken je dus. Onbewust, of juist heel bewust. Zo had ik de laatste tijd, de neiging om me weer helemaal in het zwart te hullen. Maar ik besloot: niet alleen zwart. Ik weet wat kleur kan doen en ik draai het nu om: ik wil kleur inzetten om mezelf te dwingen positief te blijven. Maar ik wil mijn gevoel ook niet ontkennen. Dus combineer ik het bewust met fuchsia en koningsblauw. Fuchsia is voor mij de kleur van durven dromen, van durven stralen. Het zegt: hier ben ik – ik wijk niet. En blauw? Blauw herinnert me aan (zelf)vertrouwen. Aan helderheid. Aan ademhalen. En dat had ik de laatste tijd even nodig. Bedenk wel: er zijn boeken vol geschreven over de betekenis van kleur. Maar alsnog kan dit per persoon afwijken. Zie het zo: de gemiddelde kledingmaat voor vrouwen in Nederland is 40-42. Maar er zijn zat dames die veel slanker zijn en er zijn er zat die veel gevulder zijn. En zoals dat de Italiaanse maatjes soms flink afwijken van de Nederlandse of Amerikaanse maten: zo kan de betekenis van een kleur in een andere cultuur heel anders zijn. En sowieso: elke kleur heeft zijn positieve vibe, een neutrale en negatieve vibe. Zo kan je rood als de kleur van passie zien (positief), energie (neutraal) … of zelfs als gevaar of boosheid (negatief)…  Op mijn Instagram zie je een overzicht van wat (globaal) de betekenis is van verschillende kleuren. (Klik hier). |
Vanaf camping Delphi lijkt het dorpje onder ons op wandelafstand te liggen. Alsof je er zo naartoe zou kunnen slenteren met een koffiekop in de hand. Alsof alles vlak is.
Maar wie goed kijkt, ziet het hoogteverschil.
Tussen hier en daar ligt een dal van ruim tweehonderd meter diep. Dat is alsof je tien flatgebouwen op elkaar stapelt. Alsof je de Euromast ondersteboven de berg in duwt, en je nog steeds bovenaan staat. En het stadje verderop, bij de zee? Dat ligt nóg lager. Meer dan driehonderd meter verschil. Alsof je vanaf hier over twaalf verdiepingen omlaag kijkt – zonder lift.
En wat eruitziet als een vriendelijk veldje met wat struikjes? Dat blijkt een olijfgaard te zijn met tienduizenden bomen – elk metershoog, schaduwrijk, zwaar van geur en geschiedenis.
Zelfs de berg aan de overkant, die eerst één massieve vorm leek, blijkt bij nader inzien uit drie lagen te bestaan. Wat van boven simpel oogt, is in werkelijkheid diep, heet, gelaagd en onvoorspelbaar. Perspectief bedriegt. Boven waait een frisse bries. Beneden hangt de hitte tussen de huizen.
Af en toe horen we flarden van gejuich vanaf een voetbalveld in het dal. Of is het frustratie? De klanken waaien fragmentarisch naar ons toe – maar onderweg verliezen ze hun betekenis. We horen geluid. Maar geen verhaal.
En wanneer we het vragen aan de andere camperaars: “Wat denk jij dat er gebeurt daar beneden?” kijken ze even, knikken lief want ze verstaan geen woord over de grens. Ze zien enkel wat wij zien. Maar zij staan óók op de berg. Met evenveel afstand. Evenveel frisse lucht. Even weinig hitte.
Het is verleidelijk om te denken dat je iets begrijpt, omdat je het kunt overzien. Maar overzicht is geen inzicht. En zien is nog geen voelen.
En voor wie tekent…
Ook in tekenen werkt perspectief precies zo. Wat dichtbij is, lijkt groter. Wat ver weg is, krimpt. Die boom in het dal? Die teken je kleiner dan die voor je neus, ook al weet je dat ze in werkelijkheid even groot zijn. Je ogen doen dat vanzelf. Maar je potlood heeft soms hulp nodig.
Een vergezicht zoals hier in Delphi is prachtig om te oefenen. En het goede nieuws: je hoeft geen meestertekenaar te zijn om het te proberen.
Hier een paar simpele tips:
Perspectief is geen trucje. Het is een manier van kijken. En een uitnodiging tot verwondering.
(Ps: deze blog gaat over een stel verhalen uit de bijbel – weet dat ik mijn geloof niet aan je wil opdringen, daarom ga ik niet het hele verhaal herhalen – maar vraag er gerust vrijblijvend naar mocht je het wel willen weten.)
Soms vertellen we elkaar verhalen alsof ze zwart-wit zijn. Zo heb je het bijbelverhaal van de 5 dwaze meisjes met lege kruiken – zij zijn dom, en de wijze meisjes met volle kruiken – zij zijn slim. Klaar. Verhaal afgelopen.
Maar wat als dit verhaal ons iets veel diepers wil zeggen? Alweer een hele tijd geleden kauwde ik lange tijd op de betekenis van dit verhaal. Op de gelaagdheid ervan. En ik maakte er dit schilderij bij. Donker, gelaagd, een beetje mysterieus. Want dit verhaal is lang niet zo eenvoudig als we het soms maken.
Er zit zoveel verborgen in die paar verzen. Eén ding bleef bij me hangen: “Ze vielen allemaal in slaap.” Allemaal. Dus ook de wijze meisjes. Omdat het menselijk om niet altijd wakker en alert te zijn.
Wij vallen soms stil. We zijn allemaal wel eens moe. Allemaal hebben we onze momenten van terugtrekken, of zelfs van het allemaal even verliezen, te moe te zijn… Momenten dat we moeten en willen toegeven aan de slaap.
Dat zegt dit verhaal niet met verwijt. Het zegt het gewoon zoals het is.
Maar waar het in dit verhaal om draait, is niet het slapen. Zelfs niet eens het wel of niet hebben van een gevulde kruik. In dit schilderij heb ik die zoektocht verbeeld. Je ziet puzzelstukjes, onduidelijkheid, lagen die over elkaar heen liggen. Donkere tinten, want het is nacht. Maar te midden van dat alles straalt er een zacht, innerlijk licht uit de figuur. Ze slaapt niet – ze wacht. Niet perfect. Maar hoopvol.
Waarom tien meisjes? Waarom vijf dwaze en vijf wijze?Jezus had ook twee mensen kunnen nemen. Eén wijze. Eén dwaze. Lekker overzichtelijk. Maar nee, Hij kiest voor tien — het getal van heelheid, volledigheid. Zoals de tien geboden. Zoals een minjan: tien mensen om te mogen bidden.
Vijf en vijf is geen tegenstelling. Het is een spiegel. Geen goed versus fout, maar innerlijke verdeeldheid. Want de wijze en de dwaze meisjes… leven in ons allemaal. We hebben allemaal die kant die vooruitdenkt, voedt, voorbereidt. En ook die kant die hoopt dat het wel goedkomt, die liever uitstelt, net iets te simpel vertrouwt op de spontaniteit van het moment of onbewust eigen verantwoordelijkheid afschuift.
In de hoofdstukken vóór deze gelijkenis (Mat. 24) spreekt Jezus over waakzaamheid, chaos, rampspoed, onzekerheid.In het hoofdstuk erna (Mat. 25:14–46) gaat het over talenten, over zorg voor de minsten, over verantwoording.
Deze gelijkenis staat precies daartussenin. Tussen Chaos en verantwoordelijkheid. Het is een spiegelverhaal. Wie ben jij in de tussenruimte? Dit verhaal is een uitnodiging om naar binnen te kijken en te erkennen ‘Ik ben ze allebei’
(Schilderij 60×60 – Mixed Media / Acryl op doek – te koop)
Als illustrator, docent en creatief ondernemer zie ik dagelijks de kracht van creativiteit in actie. Of het nu in een klaslokaal, een zakelijke workshop of op een beurs is; creativiteit biedt de sleutel tot verbinding, groei en verandering. Het is veel meer dan een manier om ‘mooi te maken’ – het is een essentieel instrument voor persoonlijke ontwikkeling en samenwerking.
Creativiteit in het onderwijs: Verbinding en effectiviteit
In het onderwijs draait het vaak om het overdragen van kennis, maar hoe blijf je studenten betrekken? Hoe zorg je ervoor dat ze écht leren in plaats van alleen maar informatie te onthouden? Creativiteit biedt het antwoord. Het toevoegen van eenvoudige creatieve technieken, zoals sketchnotes of het visualiseren van mindmaps, maakt leren niet alleen effectiever maar ook leuker. Dit geldt zelfs voor leerlingen met leeruitdagingen zoals dyslexie, voor wie visuele elementen een enorme meerwaarde kunnen hebben.
Daarnaast stimuleert creatief denken leerlingen om out-of-the-box oplossingen te vinden, een vaardigheid die onmisbaar is in onze snel veranderende wereld. Het zorgt ervoor dat ze niet alleen meer leren, maar dat ze het leren ook nog eens leuk vinden – en dat is waar ik als docent een belangrijke rol kan spelen.
Creativiteit in de zakelijke wereld: Van demonstratie tot teambuilding
In de zakelijke wereld gaat het om meer dan alleen cijfers en strategieën. Het draait om verbinding, motivatie en innovatie. Tijdens beurzen en zakelijke demonstraties merk ik telkens weer hoe belangrijk het is om niet alleen materialen te tonen, maar om het publiek echt te betrekken. Als docent kan ik snel inspelen op het niveau van de toeschouwers, waardoor beginners en gevorderden allebei iets waardevols leren. Dit maakt mijn demonstraties niet alleen leerzaam, maar ook inspirerend.
Creativiteit speelt ook een sleutelrol in teambuilding. In mijn workshops leer ik teams niet alleen nieuwe vaardigheden, maar geef ik ze een creatieve manier om elkaar beter te begrijpen en samen te werken. Het mooiste van alles is dat deze workshops niet afhankelijk zijn van technische vaardigheden; iedereen kan meedoen, van absolute beginners tot doorgewinterde creatievelingen. Creativiteit is grenzeloos.
Waarom kiezen voor mij?
Wat mij onderscheidt van anderen, is mijn vermogen om creativiteit te combineren met didactische expertise. Als docent, gediplomeerd docentbegeleider en ervaren illustrator kan ik de juiste balans vinden tussen leren en plezier. Mijn aanpak is altijd flexibel: ik anticipeer op de behoeften van mijn deelnemers en pas mijn technieken aan op hun niveau. Dit zorgt ervoor dat elke workshop, demonstratie of les niet alleen boeiend is, maar ook daadwerkelijk bijdraagt aan de groei van de deelnemers.
Mijn ervaring als docent helpt me om in elke situatie de juiste boodschap over te brengen. Of je nu een bedrijf bent dat zoekt naar teambuilding, een school die creatief lesmateriaal wil ontwikkelen, of een beursorganisatie die op zoek is naar een inspirerende demonstrator – ik kan jouw publiek en team écht meenemen.
Niet vergeten
Creativiteit is geen luxe, maar de weg die leidt naar inspiratie, innovatie en impact. Het maakt niet uit of je een zakelijke professional bent, een docent of iemand die gewoon nieuwsgierig is naar nieuwe manieren om te leren en te groeien – creativiteit is de sleutel tot vooruitgang.
Ben je benieuwd naar wat ik voor jouw bedrijf, school of evenement in 2025 kan betekenen? Laten we dan in gesprek gaan!
Misschien klinkt dit gek, maar sinds ik ben gaan ondernemen is het lekker tekenen voor mezelf veel moeilijker geworden. Nog voor ik aan een tekening begonnen ben gaat mijn brein al lopen bedenken of het iets is om te delen op socials … en hoe… ga ik er een timelapse van maken, of stap-voor-stap foto’s of … en waar ik vroeger zonder schroom halverwege onnadenkend een tekening een foto op socials zou zetten – omdat ik als een kind zo trots was op mijn vordering- ben ik nu steeds meer vol twijfel en aarzeling.
Want … lang niet alles wat ik teken lukt. Lang niet alles wat ik maak laat zien dat ik groei… En hoe geloofwaardig kom ik dan nog over als die mevrouw die online tekenlessen verkoopt?
Hoe ongenadig is het algoritme wanneer het vindt dat ik niet genoeg likes en comments krijg…
Maar … Picasso vulde meer dan 150 schetsboeken, 30.000 prenten en meer dan 1800 schilderijen … en vandaag de dag zijn daarvan maar een paar bekend…
De grote meester Rembrandt stierf als een arme sloeber, en meneer oorsnijder van Gogh verwierf pas faam ná zijn overlijden …
Tel daar bovenop dat deze heren niet te dealen hadden met de druk van social media – en dus niet continue een spiegel voorgehouden kreeg van wat voor geweldigs tijdgenoten wel niet maakten of hoe weinig ze geliket werden…
Heb jij er ook wel eens last van? Van dat stemmetje wat gaat vergelijken en jezelf naar beneden haalt? Het heeft niets te maken met hoeveel of weinig talent je hebt. Het komt voor bij kunstenaars op elk niveau!
Mijn punt … wat misschien waardeloos wordt geacht in de wereld … wordt waardevol wanneer je het liefdevol uitdeelt. Dus hou vol – blijf in je passie en droom geloven!
Maar om je op weg te helpen; er zijn heel leuke creatieve activiteiten die je brein dwingen om het mooie los te laten. Oefeningen die je meer richten op het proces. Ik geef je mijn favoriete top 3.
Neurografische oefeningen
Je begint met simpele lijnen willekeurig op je blad te zetten. Over en onder elkaar. En je rond scherpe hoekjes af. Wist je dat het brein scherpe hoeken als onveilig en minder positief kan ervaren? Let maar eens op: Disney zet dit vaak in bij het typeren van de typische slechterik. Die krijgt dan bijvoorbeeld een heel hoekige kin of puntneus…
Ronde vormen ervaart je brein als warm, veilig, mooi … (Liefdevolle moederfiguren worden door Disney daarom altijd met ronde vormen opgezet!) Dus wanneer je naar die kruisende lijnen kijkt en de hoekjes allemaal gaat afronden: dan is dat een activiteit waar je brein letterlijk van gaat ontspannen.
Deze techniek zet ik daarom in tijdens de bonus-oefening van elke module in de cursus Waardevol Creatief. En ja – ik heb al de eerste reactie binnen dat ik gelijk had dat je daar maar beter een timer bij kan zetten – want je verliest de tijd echt uit het oog. Heerlijk.
Inkleuren
Niet tekenen maar inkleuren. En dan bij voorkeur met een materiaal wat tijd in beslag neemt. Kleurpotloden of pastelpotloden … of een combi van alcoholmarkers en kleurpotlood. Wanneer ik teken heb ik het idee te moeten presteren… maar wanneer ik alleen met kleur bezig ben. En me niet laat leiden door de regels rondom het creëeren van een mooi kleurpalet, dan kan ik mezelf heerlijk verliezen.
De templates die ik bij mijn laatste cursus heb gevoegd helpen me als tussenvorm: lekker nieuwe badmode bedenken en vooral veel oefenen op het inkleuren van huid. Dat laatste klinkt makkelijker dan dat het is haha daarmee leg ik de lat dan soms ook weer te hoog…
Ik heb hem al een keer eerder gedeeld … maar mocht je het leuk vinden om de kleurplaat uit de Perfect People cursus lekker te willen inkleuren… hier is die nog een keer.
Herhaling
De derde tip: Maak een (gemakkelijke) tekening die je eerder maakte nog een keer na. Gewoon hetzelfde. Ongeveer dan – want 2 keer helemaal hetzelfde is haast geen doen. Laat het bij voorbaat dan ook los dat het er hetzelfde uit moet zien. Maar gebruik het gemak van het bekende. Je hebt het al een x getekend… dus je weet het hoe en wat. Eventueel kan je met een ander materiaal inkleuren.
Op deze manier leer je meer genieten van wat je aan het doen bent in plaats van welk resultaat je hoopt te bereiken. En na verloop van tijd is dit ook een manier waarop je je eigen vordering en ontwikkeling gaat zien.
En ook dit laat ik je in de cursus Waardevol Creatief zien … van mezelf… een tekening die ik 3 jaar geleden maakte en nu opnieuw. Toen niet ingekleurd… en deze keer met zowel pastelpotloden als een versie met alcoholmarkers en kleurpotloden…
